Mary Poppins Returns (2018) BluRay OCR 23.976 fps runtime 02:10:29
# เมื่อชั่วโมงอรุณรุ่งมาแล้วจากไป
# ผ่านสายหมอกฟุ้ง ต้อนรับยามเช้า
# เมื่อเวลาที่แสงแตะต้องพื้นดิน มีขุมทรัพย์มากมายให้ค้นหา
# ใต้ท้องฟ้าในลอนดอนสวยงาม
# ผ่านตะเกียงที่ฉันไขปิด ขออย่ารู้สึกเศร้า
# ในส่วนนี้ของเมืองลอนดอน แสงสาดส่องลอดผ่าน
# อย่าได้เชื่อสิ่งที่อ่านเจอ คุณไม่รู้หรอกว่าอะไรรออยู่ข้างหน้า
# ใต้ท้องฟ้าในลอนดอนสวยงาม
# ดื่มชาร้อน 1 กา
# ซ่อมถ้วยกระเบื้องที่แตก
# มีความเห็นที่แตกต่างจากคุณรออยู่ ถ้าคุณเงยหน้าขึ้นดู
- เฮ้ ไปได้แล้ว - # ฉันรู้
# เมื่อวานคุณต้องหยิบยืมจากเพื่อน
# ดูเหมือนคำสัญญาของวันพรุ่งนี้ไม่เคยมาถึง
# แต่เพราะเราฝันห่างไปคืนเดียว วันพรุ่งนี้อยู่นี่แล้ว มันชื่อว่าวันนี้
# ฉะนั้นนับเวลาคอย คุณคือผู้โชคดี
# อยู่ใต้ท้องฟ้าในลอนดอนสวยงาม
"ครีม นม เนย ผลิตภัณฑ์อาหาร ที.เอช.เกรนเจอร์"
อรุณสวัสดิ์แจ็ค
ท่านนายพลขึ้นเรือแล้ว!
# จงฟัง
# ไม่นานความตกต่ำจะหายไป มันจะอยู่ไม่นาน
# ก่อนคุณจะได้ยิน ความสดใสของเพลงใหม่
สบายดีนะ เด็กๆ
# โอบกอดคนที่คุณรัก
# และอีกไม่นานจากเบื้องบน
# คุณจะได้รับโชคดี ขอจงมีความหวังต่อไป
# เมื่ออยู่ใต้ท้องฟ้าในลอนดอนสวยงาม
# ท้องฟ้าในลอนดอนสวยงาม
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ กลับมาแล้ว
ซอยต้นเชอร์รี่ ลอนดอน ในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำ
ให้ตายเถอะน่า! พวกนี้เอาอีกแล้ว!
เจ้าพวกปลาปักเป้าตีหอนาฬิกาเร็วกว่าเวลา
พายุฝนมาลิบๆ โน่นแล้วครับ
กำลังตรงไปซอยต้นเชอร์รี่
ปิดประตูทุกบาน คุณบินนาเคิล!
ทะเลคลั่งอยู่ข้างหน้าสินะ
ไมเคิล!
เจน!
มีอะไรเหรอ ป้าเอลเลน
ซิงก์ล้างจานแตกน่ะสิ!
- โอ๊ยแย่แล้ว - ไม่เอานะ
แอนนาเบล จอห์น
ได้ยินแล้วป้าเจน หนูจะโทรเรียกช่างประปา
ผมจะปิดวาล์วใหญ่หน้าบ้าน
จ้ะ ขอบใจนะเด็กๆ
ป้าเอลเลน หยิบไม้ถูพื้นกับผ้าขนหนู
ฉันบอกเขาแล้วให้เรียกช่างมาซ่อม
ของโบราณตั้งแต่ยุคโรมัน
มีอะไรกันเหรอ
อย่าเหยียบเข้าครัวนะ จอร์จี้
ถ้าไม่ได้ใส่รองเท้า
ค่ะ ฮัลโหล ท่อบ้านเราแตก
รอสักครู่ค่ะ
ขอโทษนะคะ ป้าเอลเลน!
เปิดประตูทีค่ะ หนูคุยกับช่าง
เรียกปุ๊บมาปั๊บเร็วงี้เชียว?
- นี่จอร์จี้ ถือซิ - เลขที่ 17 ซอยต้นเชอร์รี่
ใกล้สวนใช่มั้ย
จ้า มาแล้ว! แหมใจร้อน!
อรุณสวัสดิ์คุณป้า
ฉันว่าหน้าไม่ค่อยเหมือนช่างประปา
ช่างอยู่ในโทรศัพท์ค่ะ
เราเป็นทนาย ไม่ใช่ช่างประปา
ทนายเหรอ
มาเคาะประตูนึกว่าจะช่วยอะไรได้
- ปิดวาล์วแล้ว - ช่างกำลังมา
เยี่ยมมากเลยทุกคน ตื่นเต้นเนอะ
ป้าเจนมาทำอะไรที่บ้านเราฮะ
เราจะไปแจกอาหารเช้าที่สหภาพแรงงาน
ป้าแอบหนีมากอดเด็กๆ
มามะจอร์จี้
หยุดเคาะเสียงหนวกหูได้มั้ย
ยังไม่ 8 โมงเช้า นี่วันอาทิตย์นะ
เอาไม้ถูพื้นฉันมาทำไม
ขอโทษครับคุณป้า
เรางานเยอะ วันหยุดก็หยุดไม่ได้
เรามีเรื่องคุยกับคุณแบงค์ส ถ้าเขาอยู่นะ
หมายแจ้งยึดทรัพย์เหรอ
รอตรงนั้นนะ
บ้าจัง คงได้เช็ดกันครึ่งวันล่ะเนี่ย
- หนูเอาไปแขวนให้ค่ะ - ขอบใจลูก
นี่คุณคะ
หมาป่ามาบ้านเราละ
- พวกเขาต้องการอะไร - ฉีกขย้ำเนื้อน่ะสิ
ห้องครัวเราเหมือนแม่น้ำเทมส์
ไม่เป็นไรป้าเอลเลน ผมเช็ดเอง ป้าทำอาหารเช้านะ
ใช่ ต้องมีใครจัดการสักคน
ไม่งั้นหิวตายกันทั้งบ้าน
ทำไมไม่ให้ป้าเอลเลนเช็ดล่ะ
ใช้แกทำ ฉันจะยิ่งงานหนัก
วันก่อนฉันเจอถุงเนื้อ แขวนที่ราวเสื้อ
แต่หมวกฉันอยู่ในตู้กับข้าว
- อุ๊ยตาย - เราไปที่สวนได้มั้ย
- ไม่ จอร์จี้ - หวีอยู่ไหน ฉันเป็นยัยเพิ้ง
ไมเคิล อย่าลืมสิมีแขกมาหน้าประตู
อ้อ ใช่
ขอโทษ
พอดีเช้านี้มีเรื่องชุลมุน
- เชิญ - นั่นสินะ
แต่คุณแบงค์สครับ ธุระของเรารอไม่ได้
- ขอโทษนะคะ - วันนี้...
ฉันจะทำอาหารเช้าได้ยังไง ในตู้มีแค่...
ปลาแช่น้ำเกลือกับแยม
ร้านขายของชำ ผมกะว่าจะไปเมื่อวาน
งั้นก็ดี เช้ากินปลาแช่น้ำเกลือ กลางวันกินแยม
ร้านฝั่งตรงข้ามสวนน่าจะเปิด เรา 3 คนไปซื้อได้
ขอบใจ จอห์น
แต่พี่บอกว่าวันนี้เราจะไปสวน
- เดินตัดผ่านสวนไง - แต่...
- พอแล้ว จอร์จี้ ตามมา - ผมเก็บให้ฮะพ่อ
ขอบใจ เชิญทางนี้ครับ
มีอะไรให้ผมช่วยครับ
ผมแฮมิลตัน กู๊ดดิ้ง นี่คุณเทมเปิลตัน ไฟรย์
ทนายจากสำนักกฎหมาย กอร์ดี้ คอร์ดรี้ กู๊ดดิ้งและไฟรย์
อะไร?
เปล่า ขอโทษค่ะ ไม่มีอะไร
"สปรูซ"?
ชมรมทำสวนเหรอ
เปล่า นี่เป็นสมาคมปกป้องสิทธิ พลเมืองผู้มีรายได้น้อยของอังกฤษ
กลุ่มสหภาพแรงงาน
เธออยู่สหภาพแรงงาน
ใช่
แต่เราก็ทำซุปแจกด้วยนะ
งานเยอะไม่มีวันหยุดเลย
ผมแน่ใจครับ คุณนายแบงค์ส
มิสแบงค์สค่ะ ฉันเป็นพี่สาวของไมเคิล
ภรรยาผมเสียชีวิตเมื่อปีกลาย
แย่จังเลยครับ น่าสงสารเด็กๆ
ใช่ เราเสียใจด้วย
ขอบคุณ ขอโทษนะ คุณมีธุระอะไร
ฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวไปทำงานสาย
คุณแบงค์ส คุณขอกู้เงินธนาคาร ฟิเดลิตี้ ฟิดูเชียรี่
ปีที่แล้วเพื่อจำนองบ้าน
เธอทำอะไร ไมเคิล
ฉันจำเป็น เจน
เคทตาย ค่าใช้จ่ายเพิ่ม ฉันไม่มีทางเลือก
สมัยนี้อยู่ยากจริงๆ นะ
ใช่ เอ่อ...
ดูเหมือนคุณขาดส่งค่างวด 3 เดือนแล้ว
ขอโทษจริงๆ
เคท เมียผมเคยเป็นคนดูแลเรื่องเงิน
ผมจะค่อนข้างมึน ขอตัวสักครู่
ผมติดหนี้คุณเท่าไหร่ครับ
โชคร้ายที่ธนาคารสั่งให้คุณชำระ เงินกู้ทั้งหมดเต็มจำนวน
เงินกู้ทั้งหมด?
ใช่ มันอยู่ในสัญญา
มากกว่ารายได้ผมทั้งปี ผมจ่ายไม่ทัน
แย่แล้ว
คุณมีเวลา 5 วัน
ถ้าคุณไม่สามารถชำระทั้งหมด ภายในเที่ยงคืนวันศุกร์
ผมเกรงว่าเราต้องยึดบ้านคุณ
และคุณจะต้องย้ายออก
แต่ผมทำงานที่ฟิเดลิตี้ ฟิดูเชียรี่
ไม่ใช่นักบัญชีสินะ
ผมอยู่หน้าเคาน์เตอร์ งานพาร์ทไทม์ตั้งแต่ปีที่แล้ว
ผมเป็นศิลปิน
ใช่ ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
พ่อผม จอร์จ แบงค์สเป็นผู้ถือหุ้นอาวุโส
พ่อมีหุ้นธนาคาร เธอใช้จ่ายหนี้ได้นะ
ฉันเก็บไว้ให้ลูกๆ
หุ้นธนาคารเหรอ
งั้นก็สถานการณ์พลิกแล้วสิ
พร้อมแล้วใช่มั้ย คุณบินนาเคิล
พร้อมจัดเต็มครับ
คุณมีใบทะเบียนหุ้นมั้ย
- ขอโทษ อะไรนะ? - เอกสาร...
เอกสารยืนยันว่าคุณมีหุ้นธนาคาร
มันคงอยู่ในเอกสารเก่าของพ่อ
ใช่ คงอย่างนั้น
3..
2..
1.
ยิง!
ให้ตายเถอะ!
คุณให้คนหัวรุนแรงอยู่ในบ้านเหรอ
เปล่า ท่านนายพลข้างบ้าน เขายิงปืนใหญ่เพื่อบอกเวลา
เขาช้าไป 5 นาที
ใช่ เวลาเขาเดินช้านิดหน่อย 2-3 ปีมานี้
เหมือนพวกเราเช้าวันนี้
คุณได้รับหมายแล้ว
เราออกไปเองได้ กลับเถอะ คุณไฟรย์
ผมหวังว่าคุณจะหาใบหุ้นเจอ
สวัสดีคุณทั้งสอง!
คุณเลือกอาชีพผิด รู้ตัวมั้ย
ทำไมเธอไม่บอกฉันว่าเธอไปกู้เงิน
ฉันไม่อยากให้เธอเป็นห่วง
เด็กๆ ด้วย
ฉันคิดว่าจะหาเงินทัน
ปกติเคทเป็นคนจัดการ
ความผิดพลาดโง่ๆ ทั้งหลาย
ฉันเสียบ้านไม่ได้ เจน เคทอยู่ที่นี่กับเรา
เราจะไม่ให้มันเกิดขึ้น
แต่เธอรู้นะว่าเราไม่มีเงินกันทั้งคู่
เราต้องหาใบหุ้นให้เจอ
เธอนึกออกมั้ยว่าคุณพ่อเก็บไว้ไหน
- ไม่รู้สิ ในห้องใต้หลังคามั้ง - ใช่
ขอโทษนะ ฉันไม่อยากให้เธอลำบากด้วย
ไมเคิล
นี่เป็นบ้านที่เราโตมาด้วยกัน
อย่าทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรสิ เธอต้อง...
เรากำลังจะเสียบ้านไปเหรอ
- เปล่าๆ ๆ ๆ - เปล่าๆ ป้า...
ป้าเจนเพียงแค่...
ป้าแค่บอกว่าพวกเธอไม่ต้องห่วง เพราะพ่อเธอมีหุ้นในธนาคาร
แต่พ่อบอกว่าเรามีเงินไม่พอ
แต่พ่อหาเงินเพิ่มได้
พ่อเป็นนายธนาคารแล้ว นั่นคือสิ่งที่นายธนาคารทำ
หาเงิน
แต่พ่อไม่ใช่นายธนาคาร พ่อเป็นจิตรกร
ใช่ จิตรกรหาเงินได้น้อย
แต่ไม่ใช่ตอนนี้ นี่ เห็นมั้ย
เพิ่งจะเริ่มต้นวัน พ่อหาเงินให้ลูกได้ 10 ปอนด์แล้ว
เราต้องไปละ
ใช่ๆ หยิบหมวกมาด้วย
รอเดี๋ยว จอห์น
จอร์จี้ไม่ควรต้องใช้เงินตัวเองซื้อของใช่มั้ย
เอานี่ไป
ขอบคุณฮะพ่อ
ไปเที่ยวสวนกันสินะ
- ใช่ค่ะป้าเอลเลน - ดีแล้ว
- ค้นห้องใต้หลังคามั้ย - ไม่ต้องทำงานเหรอ
ไม่ต้อง งานรอได้
ขอบใจเจน
ฉันค้นห้องใต้หลังคา พี่ค้นตู้เสื้อผ้าพ่อ
- ได้ - เราจะกลับมากินมื้อเที่ยง
กิลลี่อยู่บ้าน
เหลือเชื่อเลยเด็กๆ โตกันหมดแล้ว
พ่อให้เงินมาไม่พอใช่มั้ย
ขาดเยอะเลย
เราซื้อขนมปังเก่าข้ามวันได้ครึ่งราคา
แม่เคยซื้อล่ะ
หวัดดี วิลโลห์บี
สวัสดีคุณลาร์ค
สวัสดีจอร์จี้ คู่แฝด
เก่งมาก วิลโลห์บี
มาเร็วจอร์จี้ เราไม่มีเวลาเล่นนะ
มาทางนี้ มาเร็ววิล
คนขายลูกโป่ง ซื้อลูกโป่งได้มั้ย
ไม่ได้ จอร์จี้ เรามีเงินไม่พอซื้อของ
นี่ จอร์จี้ แบงค์ส อย่าย่ำสนาม!
ฉันไม่ได้ทำงานทั้งวันเพื่อให้เธอย่ำนะ
ออกไปเลยไป
ขอโทษ
ถ้าพ่อเสียบ้านไปจริงๆ ล่ะ
เราต้องหาวิธีเอาบ้านคืนมาน่ะสิ
ใช่ แม่ก็ต้องทำแบบนี้
ไม่มี
# เราไม่ได้พูดกันมานานแล้วที่รัก
# ปีนี้ผ่านไปในความพร่ามัว
# วันนี้ดูเหมือนทุกสิ่งล้วนผิดพลาด
# ฉันมองหาเงาในอดีตที่เคยเป็น
# ฉันรู้เธอจะหัวเราะและว่าฉันน่าเศร้า
# สำหรับทุกสิ่งที่ระส่ำระสาย
# ห้องที่เคยเปี่ยมไปด้วยเวทมนตร์
# พลันหาย...
# ตั้งแต่เธอจากไป
# บ้านนี้สุมเต็มไปด้วยคำถาม
# จอห์นเป็นแบบสอบถามเดินได้
# ฉันอยากมองหาคำแนะนำ
# ว่าหวีผมลูกสาวต้องทำอย่างไร
# เมื่อจอร์จี้ต้องการคำอธิบาย
# เธอรู้เสมอว่าต้องพูดอะไร
# ฉันคิดถึงคำสนทนาในครอบครัวเรา
# มันเงียบงัน
# ตั้งแต่เธอจากไป
# ฤดูหนาวผ่านไปแล้ว
# แต่ไม่ใช่จากห้องนี้
# หิมะตกค้างบนถนน
# แต่ดอกเชอร์รี่ลืมที่จะผลิบาน
ใบหุ้น
# ฉันจะอยู่ต่อไปอย่างที่เธอบอกฉัน
# ฉันพูดยังกับฉันมีทางเลือก
# แม้ไม่มีเธออยู่ที่นี่คอยกอดฉัน
# ฉันก็ยังได้ยินเสียงเธอในเสียงสะท้อน
# แต่ยังมี 1 คำถามที่ฉันเฝ้ารอ ที่รัก
# คำตอบที่ฉันอยากรู้แทบขาดใจ
# แต่ละนาทีนับแต่เธอจากไป ที่รัก
# คำถามหนึ่งเดียวนั้น เคท
# เธอไปอยู่ไหน
ตู้เสื้อผ้าไม่มีอะไรเลย
โอ้ คุณพระ
ใช่ มันรกเกะกะ
ใช่ รกจริง
ทำไมอุปกรณ์ศิลปะอยู่บนนี้หมดเลย
อ๋อ ฉันไม่ได้ใช้มันแล้วน่ะ
ฉันน่าจะเอาไปทิ้งให้หมด
เธอค้นโต๊ะคุณพ่อรึยัง
ฉันจำไม่ได้ว่าทำไมเราเก็บของพวกนี้ไว้
เราเก็บของพังๆ นี่ไว้ทำไม
เธอจำว่าวตัวนี้ไม่ได้เหรอ
เราเล่นว่าวตัวนี้กับคุณพ่อคุณแม่
มันลอยไม่ขึ้นแล้ว
ทิ้งไปเถอะ
ลืมอดีตซะ
# กอดกันให้แน่นกับคนที่เธอรัก
# และอีกไม่นานจากเบื้องบน
วิลโลห์บี!
ซนจริงเลย
เงียบนะ
เธอว่าวันนี้เราจะใช้เวลาเท่าไหร่
คิดก่อนนะ 9 นาทีเดินไปถึงร้าน ซื้อของแต่ละอย่าง...
- 10 นาที - โทษนะเด็กๆ ขอทางหน่อย
จอร์จี้ กลับมา!
- จอร์จี้! - 2 คนนี้!
บอกแล้วไง ออกจากสนาม
- แต่น้อง! - ได้ยินแล้วออกไป!
ไป! อะไร?
ช่วยด้วย!
พี่มาช่วยแล้ว จอร์จี้
ช่วยด้วย!
"ห้ามเดินลัดสนามหญ้า"
ช่วยด้วย!
- เดี๋ยวนะ - ช่วยด้วย
ฉันไม่ได้ฝันใช่มั้ยเนี่ย
เธอต้องระวังนะ ลมแรงมาก จอร์จี้
ว่าวจะหายได้
เธอสองคน ก็เกือบทำจอร์จี้หาย
เขาอาจลอยไปแล้ว ถ้าฉันไม่ได้ดึงปลายอีกข้างนึงไว้
อุ๊ยตายแล้ว แอนนาเบล...
ทำไมเสื้อผ้าเลอะอย่างนี้
ดินหนาพอปลูกต้นไม้ได้แล้วมั้ง และจอห์น...
ใช่ เลอะพอกัน
คุณรู้ชื่อเราได้ยังไง
เพราะเธอคือแมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ผมขอบอกว่าคุณสวยเหมือนเดิมเลย
เธอคิดอย่างนั้นเหรอ
ดีใจที่เจอเธอนะ แจ็ค
ดีใจเช่นกันครับ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ฉันอายุเท่าพวกเธอตอนเราเจอกัน ฉันทำงานกวาดปล่องไฟ
เบิร์ตเป็นยังไงบ้าง
เขาเดินทางทั่วโลก ไปที่ที่ไม่มีใครรู้จัก
ฉันจะไปคุยกับพ่อของเด็กพวกนี้
ครอบครัวนี้ต้องหาพี่เลี้ยงด่วน
เอาละรีบเดินมา และขอบใจนะที่ไม่โอ้เอ้
ไปสิ!
พ่อ! ป้าเจน! ลงมาเร็ว!
- เร็วฮะ - มีอะไร จอร์จี้
เกิดเรื่องรึเปล่า
ผมเล่นว่าว แล้วจับพี่เลี้ยงมาได้คนหนึ่ง
หลานพูดอะไรเนี่ย?
มาสิฮะ มาดู
เดี๋ยว ลูกเอาว่าวมาจากไหน
ผมเจอในสวน
เธอเก็บว่าวไม่ให้ลมพัดไป
- แมรี่ - ป๊อปปิ้นส์
หุบปากซะที ไมเคิล เราไม่ใช่ปลากะโห้นะ
เจน แบงค์ส ยังชอบคิกคักเหมือนเดิม
คุณพระช่วย คุณจริงๆ ด้วย
คุณดูเหมือนไม่แก่ลงเลย
ตายแล้ว! เสียมารยาท!
อย่าพูดถึงอายุผู้หญิงนะ ไมเคิล
ฉันนึกว่าฉันสอนเธอมาดี
- ผมขอโทษ ผมไม่ได้... - คุณกลับมา
ฉันนึกว่าเราจะไม่ได้เจอคุณอีกแล้ว
วิเศษเลยที่เจอคุณ
มันก็อย่างนั้นสิใช่มั้ย
งั้นพ่อก็รู้จักเธอ?
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์เคยเป็นพี่เลี้ยงเรา
ทำไมคุณกลับมาล่ะคะ
เหตุผลเดียวกับครั้งแรก ฉันมาดูแลลูกของครอบครัวแบงค์ส
- เราเหรอ - ใช่ เธอด้วย
แต่เราไม่ต้องการพี่เลี้ยง แม่สอนให้เราดูแลตัวเอง
เธอทำจอร์จี้หลงทาง ฉันขอพูดนะ
แค่นิดเดียว พากลับมาแล้วนี่
เราทำได้เหมือนพี่เลี้ยงทุกอย่าง
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์บินมากับว่าว
พี่ทำไม่ได้ ใช่มั้ย
ลูกพูดถึงอะไร จอร์จี้ อย่าเหลวไหล
โอ้ ให้เขาเชื่อไปเถอะ
สมัยเด็กๆ เราเคยจินตนาการว่า...
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์สามารถทำ สิ่งที่เป็นไปไม่ได้
จริงๆ แล้ว...
จริงๆ แล้วอะไร?
ฉันอยากกลับมาพูดถึงการจ้างงาน
ร่มของคุณพูดได้
จอร์จี้ อย่าสิ ผู้ใหญ่คุยกันอยู่
ขึ้นไปบนห้องเถอะ จอร์จี้
ร่มพูดได้จริงๆ นะ
ผมเกรงว่าบางครั้งจอร์จี้จินตนาการสูงเกินไป
ที่ฉันจำได้ เธอสมัยเด็กก็จินตนาการสูง
งั้นเหรอครับ มันนานจนผมลืม
นั่นน่ะสินะ
- เอาละ การจ้างงานฉัน - ใช่ การจ้างงานคุณ
ผมไม่มีเงินจ้าง...
ไว้ตกลงค่าตอบแทนทีหลัง ฉันต้องการห้องเดิม
ถ้ามันไม่พังไปแล้วนะ
และฉันขอหยุดทุกอังคารเว้นอังคาร
- ไม่ ผมเกรงว่า... - แน่นอน แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ดี ๆ ตกลงกันแล้ว
งั้นฉันอยู่ เอาละ ขอตัวก่อน
เด็กๆ มอมเหมือนตกถังขยะ
ลำดับแรกของงาน ให้อาบน้ำแต่งตัวดูดี
เจน พี่บ้าไปแล้วเหรอ
ฉันไม่มีเงินจ้างคนอื่น
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ไม่ใช่คนอื่น ไม่เข้าใจเหรอไมเคิล
เดี๋ยวนี้ไม่มีใครจ้างพี่เลี้ยง เธอไม่มีที่ไป
- หมดอาทิตย์นี้เราก็ไม่มีที่ไป - อย่าเรื่องมาก
- เหมือนพ่อเลย - ฉันเปล่า
ให้โอกาสแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ เธอกำลังลำบาก
เอาละ ระหว่างนี้ให้เธออยู่
ไหนๆ เธอเกาะว่าวลอยมาไกล
เรื่องสมัยเราเด็กๆ มันไม่ได้...
- เกิดขึ้นจริง - ไม่
- ไม่ได้เกิดขึ้น
เพ้อเจ้อไปเอง
สวัสดี แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
สวัสดีเอลเลน
คุณทำได้ไงเหรอ
ทำอะไร
ทำไมพ่อไม่เชื่อว่าคุณบินมากับว่าว
เพราะมันเหลวไหลน่ะสิ
โตแล้วลืมหมด เป็นอย่างนี้ทุกคน
พอแล้วนะ เดี๋ยวเถอะ!
ฉันน่าจะทิ้งเธอไว้ในที่วางร่ม
ไม่อยากอยู่กับไม้เท้า!
- กระซิบกระซาบอะไรกัน - เปล่า
"เปล่า" ใช้ได้กับทุกเรื่องเลยนะ
มันแปลว่าอะไรก็ได้ทุกอย่างเลย
- คือว่า... - เธอไม่ต้องการพี่เลี้ยง
ปีที่ผ่านมาเราจัดการได้แบบผู้ใหญ่เลย
งั้นสินะ
เราจะต้องมาดูกันว่าแก้ไขยังไงเรื่องนั้น
นั่นของคุณแม่นะ ระวังหน่อย
ฉันระวังเสมอ
คุณจะอยู่บ้านเราเหรอ
ใช่ ฉันจะอยู่ กระทั่งประตูเปิด
แปลว่าอะไรล่ะ
ประตูห้องเปิดตลอด
ไม่ใช่บานนั้น อีกบานหนึ่ง
ประตูห้องน้ำเหรอ
ติงต๊องน่า จอร์จี้
- ไม่ใช่ประตูห้องน้ำ? - ไม่ใช่
แต่อ่างน้ำมีประโยชน์แน่นอน
ตามมา ได้เวลาอาบน้ำแล้ว
คุณแม่ให้เราอาบน้ำช่วงบ่ายนะคะ
ตามประสบการณ์ของฉัน แอนนาเบล
เวลาอาบน้ำที่ดีที่สุดคือเมื่อเราต้องอาบ
จอร์จี้ เธอลงไปคนแรก
เราเตรียมน้ำในอ่างเองได้
ช่วยได้มาก จอห์น งั้นเธอปิดก๊อกเลย
อย่าเพิ่งสิ ต้องผสมสบู่ก่อน
แต่ผมไม่ชอบสบู่
งั้นก็พยายามเลี่ยงให้ได้นะ
เธอเป็นคนรับมือด้วยยากใช่มั้ยเนี่ย
งั้นก็ได้
แต่เราต้องอาบรีบๆ นะคะ
ใช่ เราต้องไปร้านขายของ
เหมือนฝนจะตกแล้วด้วย
ผมรู้ว่าต้องถามใคร
ร่มพูดไม่ได้นะ จอร์จี้
ไอเดียล้ำ
รู้ได้ไงว่าพูดไม่ได้
เพราะมันพูดไม่ได้ คิดอะไรเหลวไหล
ใช่แล้ว แอนนาเบล มันไร้สาระ
เรื่องโง่ๆ
ไม่มีเหตุผล
เมื่อไม่มีเหตุผล มันก็ไม่จริง
# จอห์นพูดถูก ดีใจนะที่รู้ว่าเธอฉลาด
# สติปัญญาช่วยลดความสับสน
# จอร์จี้เห็น แอนนาเบลเห็นด้วย
# ความขัดแย้งส่วนใหญ่คือมายาของการมอง
# เธอ 3 คนรู้ว่ามันจริง 1 บวก 1 เท่ากับ 2
# ใช่ เหตุผลคือรากฐานที่มั่นคง
# ฉันสงสัย และฉันไม่เคยผิด
# เธอคงอายุมากเกินกว่าจะ ยอมแพ้ให้จินตนาการ
ไม่ อย่าเพิ่งสิ
# คนบางคนชอบสะบัดน้ำเล่น
# เธอนึกภาพออกมั้ย
# และเที่ยวพักผ่อนริมทะเล
# เธอนึกภาพออกมั้ย
# ร่าเริงเกินไป ทำเสียงดังไว้ทั่วสมอง
# นำความสนุกนั้นและส่งไปตามท่อ
# คนบางคนชอบหัวเราะกับชีวิต และคิกคักในแต่ละวัน
# พวกเขาคิดว่าโลกคือ ของเล่นมันวาวชิ้นใหม่
# และหากกำลังฝันในหมู่เมฆ
# พวกเขาตกเสียงดังตูมใหญ่
# แม้ว่าพวกเขาเศร้าและเจ็บตัว พวกเขาปัดฝุ่นและลุกขึ้นหัวเราะ
# เธอนึกภาพออกมั้ย
มาคิดอีกที อาจจะจริงของเธอ
ไม่น่าอาบน้ำแต่หัววันหรอก
เดี๋ยว! ผมอยากอาบน้ำ
อ้องั้นเหรอ
อย่างนั้นก็ดีเลย
เอ้าขึ้นไป
แล้วลงไปเลย
จอร์จี้!
จอห์น!
เกิดอะไรขึ้น พวกเขาจะเป็นอะไรมั้ย
แค่อาบน้ำนะ แต่มันก็ไม่ใช่อ่างของฉัน
คุณไม่ลงไปตามพวกเขาเหรอ
ไม่ล่ะ เช้านี้ฉันอาบน้ำแล้ว ขอบใจ
คุณไม่ไป หนูไปเอง
ไปล่ะนะ
# คนบางคนชอบดำผุดดำว่าย
# เธอนึกภาพออกมั้ย
# และดื่มยินในอ่างอาบน้ำ
# เธอนึกภาพออกมั้ย
# สุนัขตีขาใต้น้ำลึก 20 โยชน์
# อาจดูเหมือนจริง แต่เรารู้ว่ามันไม่จริง
# ทำอาหารโดยไม่มีสูตร
# เธอนึกภาพออกมั้ย
# และสวรรค์รู้ว่าอะไรอยู่ในหม้อนั้น
# โจรสลัดบางคน ตามแผนที่ขุมทรัพย์ และใส่หมวกตลกๆ
# พวกเขาค้นทั่วโลกหาทองที่ฝังไว้
# พวกเขาไม่โตเป็นผู้ใหญ่ และไม่เคยแก่
# เธอนึกภาพออกมั้ย
"ผู้ดูแลสวน"
"ห้ามเดินลัดสนามหญ้าทะเล"
อย่าลืมขัดขี้ไคลหลังใบหู
# คำตอบรับเมื่อการผจญภัยเรียกร้อง
# เธอนึกภาพออกมั้ย
# แล่นเรือตรงไปที่ผาน้ำตก
# เธอนึกภาพออกมั้ย
# พวกเขามองชีวิตเป็นรางวัลที่ได้รับ
อะฮ้อย!
# โคลงเคลงเรือแล้ว...
คนตกน้ำ!
# คนบางคนมองออกไปที่ทะเล แล้วเห็นวันใหม่สดใส
# จิตใจสบายเหมือนอยู่เหนือเส้นขอบฟ้า
# แต่บางคนแบกสมอเหล็ก และจมในเวลาไม่กี่วินาที
# ฉะนั้น...
# เราน่าจะเรียนรู้เมื่อจบวัน ว่าเรื่องเหลวไหลก็สนุกได้
# เธอนึกภาพออกมั้ย
ไม่
ไม่ เจอมั้ย
ไม่เจอเลย มีแต่รูปวาดเก่าของเธอ และบิลค่าใช้จ่าย
- งั้นมันก็ไม่อยู่ที่นี่ - พ่อ ป้าเจน!
มันอัศจรรย์มากเลย มีเรือด้วยนะ!
- ทุกอย่างเหมือนในฝัน - แล้วเขาก็ตกลงไปในน้ำ
ไม่ใช่ตอนนี้
แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ บอกพ่อสิ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ฉันไม่รู้เลยพวกเธอพูดถึงอะไร
เราว่ายน้ำเจอเรือโจรสลัด
พอแล้ว! ได้โปรด!
ใช่ค่ะคุณพ่อ พวกหนูขอโทษ
ไม่ พ่อขอโทษ พ่อขอโทษ
พ่อไม่ได้ตั้งใจดุลูกๆ หรอก...
พ่อทำของสำคัญมากหายไป
ใช่ เดี๋ยวก็หาเจอ
คุณปู่คงเก็บไว้ที่ไหนสักแห่ง เพื่อความปลอดภัย
ธนาคาร!
พ่อมีตู้เซฟที่ธนาคารไม่ใช่เหรอ
ใช่ ใช่ พ่อมี
- ไปกันเลย - ธนาคารปิด
- งั้นไปพรุ่งนี้เช้า - แต่ต้องมีกุญแจ
กุญแจเต็มลิ้นชักที่โต๊ะคุณพ่อชั้นบน
- มีเหรอ - ใช่
พระเจ้าช่วยฉันด้วยเถอะ
นึกว่าโตแล้วพวกเขาจะมีระเบียบ
การเก็บของไม่ใช่มองดูเฉยๆ นะ
จอห์น แอนนาเบล เก็บหนังสือขึ้นชั้น
จอร์จี้ แบงค์ส กลับมานี่
- เอาขยะไปทิ้งนะ - ครับ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
อย่างนี้สิเด็กดี
ไปดีๆ ให้ไว
เอาละ
จบกันแล้ว
คุณดอว์ส จูเนียร์ล่ะ?
เขาไม่เลื่อนเวลาให้เลยเหรอ
เขาคงให้ ถ้าเขายังอยู่ที่นี่
แต่หลานชายของดอว์สมาบริหารแทน
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใคร
- ขอบคุณ - ครับผม
ถึงเวลาที่เขาควรจะรู้แล้วใช่มั้ย
เจน
อรุณสวัสดิ์
ขอโทษ
เจน เราบุกออฟฟิศเขาไม่ได้
สวัสดีค่ะ คุณเพนนี ฟาร์ธิงใช่มั้ย
ตายจริง คุณเลขาฯ คนเก่าเกษียณแล้วเหรอ
เธอมีโถอมยิ้มบนโต๊ะ เราเคยมาสมัยเด็กๆ
ผมจำโถใบนั้นได้
"ห้องประธานธนาคาร"
อมยิ้มกินแล้วเหนียวติดฟัน
เราต้องหาโถให้คุณสักใบ คุณฟาร์ธิง
ได้ค่ะ
นี่คงไม่ใช่พี่สาวคุณใช่มั้ย คุณแบงค์ส
- ใช่ - เจน แบงค์ส สวัสดีค่ะ
ยินดีที่ได้พบคุณ วิลเลียม เวเธอร์ออล วิลคินส์
เชิญมาทางนี้
ถ้าผมรู้ก่อนว่าลูกชายของจอร์จ แบงค์สกู้เงินเรา
ผมจะทำเอกสารเองเลย
โชคร้ายที่...
สำหรับเวลาผ่อนผัน ผมทำอะไรได้น้อยมาก ณ จุดนี้
เข้าใจครับ
พ่อมีหุ้นในธนาคารนี้ครับ
อ้อเหรอ ข่าวดีนี่
ค่ะใช่
แต่ปัญหาคือเราหาใบหุ้นไม่เจอ
คุณไม่ได้บังเอิญมีข้อมูลหุ้นของพ่อใช่มั้ย
คิดว่ามีนะ
ขอสมุดรายชื่อผู้ถือหุ้นซิ คุณฟาร์ธิง
ได้ค่ะคุณวิลคินส์
แล้วลุงของคุณล่ะคะ คุณดอว์ส จูเนียร์
เขาคงจะรู้ว่าพ่อเราได้ส่วนแบ่งหุ้น
ผมเกรงว่าลุงดอว์สชราลงมากหลายปีนี้
สมองมีปัญหา...
ผมถึงได้มารับหน้าที่แทนเขา
อ้อ ขอบคุณ คุณฟาร์ธิง
มาดูกัน
"แบ็บค็อก...
"เบเคอร์..."
ไม่มีชื่อจอร์จ แบงค์สในรายชื่อผู้ถือหุ้น
อย่าเพิ่งหมดหวัง
คุณมีเวลาจนกว่าหอนาฬิกาจะตี หมดเวลาคืนวันศุกร์
ในการหาใบหุ้น และผมจะช่วยหาที่นี่ด้วย
ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ คุณวิลคินส์
ยินดีมากจริงๆ ขอบคุณค่ะ
- คุณมีน้ำใจ ขอบคุณ คุณวิลคินส์ - ไม่เป็นไร
เอาแฟ้มเก่าทั้งหมดของจอร์จ แบงค์สเข้ามา
ได้ค่ะคุณวิลคินส์
"แบงค์ส"
จอร์จี้ นี่ห้องนอนเด็ก ไม่ใช่โรงแสดงดนตรี ขอเตือนนะ
อาบน้ำอีกได้มั้ยฮะ
โอ๊ย เหลวไหล
จอห์น เธอลงไปข้างล่างช่วยเอลเลน...
เก็บจานชาม
ครับ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
หนูเอาไปเก็บเองได้ค่ะ
งั้นดีมากเลย
เอาละ จอร์จี้ แบงค์ส
ถ้าเธอหวังจะเอาว่าวที่น่าเศร้า...
ไปเล่นในสวนพรุ่งนี้ เธอควรปะมันเดี๋ยวนี้
ฮะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
โอ้ มาผมช่วยนะฮะ
โอ้ เด็กดีจังเลย
เธอช่วยได้มากแน่
ฉันแค่หวังจะช่วยพ่อเธอรักษาบ้านเก่าหลังนี้
ฉันขายต่างหูและสร้อยคอก็ยังได้
เข้าชุดกัน มรดกที่แม่ฉันให้ไว้
คุณจะทำเพื่อเราเหรอ
อะไร? ขายของมีค่าของฉันน่ะเหรอ
ไม่ ผมไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น
เปล่าหรอก พอดีมันเป็นของปลอมน่ะ
ในบ้านนี้มีของเยอะแยะที่มีค่ามากกว่า
ขอตัวก่อนนะป้าเอลเลน
เป็นอะไรของเขานะ?
แอนนาเบล
- ฉันมีวิธีช่วยบ้านเรา - ยังไงเหรอ
ถ้าเธอสองคน จะกระซิบกัน
ฉันอยากให้เธอ ฝึกพูดเสียงดังๆ
เสียมารยาททั้งคู่ แต่อย่างน้อยเราจะรู้ความลับด้วยกัน
สวัสดีแจ็ค
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ค่ำวันนี้สบายดีมั้ยครับ
สบายดีจ้ะ ขอบใจ งานเป็นไงบ้างล่ะ แจ็ค
ฉันอยู่ข้างล่างกับเอลเลน...
คุณรู้มั้ยตอนยังเด็ก
ผมเคยโบกมือให้เด็กชายหญิงในบ้านนี้
เธอหมายถึงไมเคิลกับเจน
อ้อ คุณเจน แบงค์ส
ผมยังเห็นคุณแบงค์สอยู่บ้าง แต่ไม่เห็นเธอนานแล้ว
เธออยู่ในแฟลตอีกฝั่งนึงของเมือง
ฉันแน่ใจว่าเธอจะได้เจอกันอีกนะ
จะทำอะไร? ห้ามเอามาเล่นนะ
โถกระเบื้องรอแยล ดัลตันของแท้ แอนนาเบล
แม่พูดเสมอว่าแพงมาก
ฉันว่ามันต้องพอจ่ายหนี้ให้พ่อ
ไอเดียไม่ได้เรื่อง จอห์น แม่รักโถใบนี้
แม่ต้องยอมขายแน่เพื่อไถ่บ้าน
- นั่นของแม่นะ วางที่เดิม - ไม่ จอร์จี้ เอามานี่
- ไม่ วางที่เดิม - ปล่อยนะ ปล่อย!
ดีนะที่คุณมา แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
แต่เสียงนั่นไม่ค่อยดี ใช่มั้ย
พวกเธอ 3 คนทำอะไร
- เอาชิ้นที่แตกมา - ฉันไม่มี
ช่วยกันหาสิ
ใครทำโถแตก?
- จอร์จี้ฮะ - ผมเปล่า แอนนาเบลทำ!
หนูเปล่า ถ้าจอห์นไม่หยิบมา...
ก็ทั้ง 3 คนนั่นแหละ
ใครพูดน่ะ?
- แย่แล้ว - ดูสิ รูปเปลี่ยน
ดูเหมือนพวกเขาทำล้อรถม้าหลุด
นั่นสิ ใช้ไม่ได้แล้วสิ
เหลวไหลใช้ไม่ได้เลย
โถพูดได้น่ะ
แล้วใครจะซ่อมล่ะ
มีคำกล่าวว่า ใครทำพัง คนนั้นซ่อม
ฉันว่างั้นนะ
คุณคิดว่าไง แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ฉันว่าเราไม่มีทางเลือก
แต่เราจะซ่อมได้ยังไง
ผมพอรู้วิธีซ่อมรถม้า
เราซ่อมล้อรถม้าไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้
ทุกอย่างเป็นไปได้ แม้แต่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ล้อมวงเข้ามา ทุกคน ให้ไว
จอร์จี้ อย่าลืมกิลลี่
พร้อมรึยัง
พร้อมแล้ว
ว้าว!
เกิดอะไรขึ้น?
เราอยู่ที่ไหนคะ?
ดูเหมือนเราอยู่ในโถจีนนะ
ทุกคนมาทางนี้ ล้อมันซ่อมตัวเองไม่ได้
ไถลเบาๆ นี่เครื่องพอร์ซเลนชั้นดี เราไม่อยากทำให้มันหมอง
จอร์จี้ ลุกขึ้นยืนดีๆ
เธอด้วย จอห์น
ขอโทษนะสารถี ช่วยเราหน่อยได้มั้ย
อ้าว แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ คุณจริงๆ เหรอ
- แต่เขา... - แต่คุณ...
ใช่ ฉันเป็นไอริช และลูกครึ่งหมาพุดเดิล
ดีใจจังที่เจอเธอ เชมัส ขอโทษที่เกิดปัญหา
เธอช่วยแจ็คยกรถม้า ให้เด็กๆ ใส่ล้อกลับเข้าไปได้มั้ย
ยินดีครับ
เธอกำลังพูดกับหมา!
แน่นอนเธอพูดได้
ทุกคนเข้าประจำที่
เตรียมพร้อม
แล้วยก
ใช่ มาดูซิ น่าจะได้ละ
เอาละนะ เรียบร้อย
ผลงานไม่เลวเลย
มันก็ต้องอย่างนั้นสิ
เราจะกลับห้องเด็กกันแล้ว
- จะกลับแล้วเหรอ - อยู่ต่อสักเดี๋ยวไม่ได้เหรอ
ผมอยากนั่งรถม้า
ผมก็ไม่รังเกียจนะครับ
ฉันว่ามันก็ไม่เสียหายนะ
เชมัส เธอว่าไง
ไม่รังเกียจเลย
ปีนขึ้นมาเลยทุกคน
ไชโย!
ก้าวระวัง หาที่นั่งแต่พอตัว
เราจะไปไหนกันล่ะในวันอากาศดี๊ดี
โรงแสดงดนตรีรอแยล ดัลตัน
- ที่ไหน - มันคืออะไร
เรากำลังจะไปผจญภัยนะเด็กๆ อย่าถามมาก เสียบรรยากาศ
ไปเลย ไคลด์!
ใจเย็นๆ
# ในห้องเด็ก เธอไม่เคยอยู่เพียงลำพัง
# มีอีกโลกหนึ่ง อยู่บนชั้นวางของ
จับไว้!
# ที่นั่นแต่ละวันผู้คนเดินทาง เมื่อดวงอาทิตย์ตกดิน
# ไปสู่เต็นท์ลึกลับในตำนาน ไม่มีเหตุผลอธิบาย
# ใช่ ในโถเซรามิกรอแยล ดัลตัน ที่แสนรักใบนี้
# มีแอ่งน้ำสำหรับสัตว์ น่ารัก ขี้สงสัย ขนนุ่ม ขี้โมโห
# ที่นั่นลิงและนกฮัมมิ่งเบิร์ด รู้เนื้อร้องและทำนอง
# สัตว์ใหญ่น้อยทุกตัว
# รักโรงดนตรีรอแยล ดัลตัน พวกเขาอยากชื่นชมไม่รู้เบื่อ
ตื่นเต้นหางกระตุกเลย
ใกล้ถึงแล้ว แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
# ใช่ ในโถรอแยล ดัลตัน ที่เลิศล้ำลึกลับและสูงส่ง
# มีนกมากมายรอเข้าแถว
# มีหมูมากมายกำลังอยากกิน ความสวยงามของทิวทัศน์
# มีแมวมากมายตั้งสายดนตรี
# นกไนติงเกลขยับปีก
# รอเสียงกลองใหญ่รัวดัง
- # ที่เร้าใจ - # ยืนด้วยความนับถือ
- # รอแยล ดัลตัน - # โรงดนตรี
ถึงแล้วครับ
โรงดนตรีอยู่ไหนเหรอ
อ๋อใช่ ฉันนี่เหลวไหลจัง
"โรงดนตรีรอแยล ดัลตัน"
ก้าวเข้ามา!
ก้าวเข้ามาโรงดนตรีรอแยล ดัลตันที่เร้าใจ
เธอทำได้ยังไงกันน่ะ?
อย่างหนึ่งที่ควรรู้ เกี่ยวกับแมรี่ ป๊อปปิ้นส์
เธอไม่เคยอธิบาย ไปเถอะ
เร่เข้ามา เร่เข้ามา เหลืออีกไม่กี่ที่แล้ว
ถ้าไม่ซื้อตั๋วตอนนี้จะเสียใจ คืนเดียวเท่านั้น
คืนเดียวเท่านั้น... แมรี่ ป๊อปปิ้นส์!
เป็นเกียรติกับเราเหลือเกิน ที่คุณมาร่วมชมในคืนนี้
ขอบคุณ
แล้วนี่ใครกันเหรอ
อ้อ จอห์น แอนนาเบล และจอร์จี้ แบงค์ส
รู้จักเราเหรอ
แน่นอน ทุกคนรู้จักเด็กครอบครัวแบงค์ส
ทุกคนมองดูพวกเธอในห้องเด็กหลายปีแล้ว
ดีใจจังเลยได้รู้จักกันซะที
รีบๆ ซื้อถั่วทอดและสายไหม แล้วเข้าไปได้เลย
ได้มั้ยฮะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ได้!
มาเร็ว ซื้อสายไหมกัน
อยู่ให้ห่างขอบโถนะ
# ชื่อเสียงโด่งดังก้องไกล ไม่เกรงกลัวใคร
# เสียงชื่นชมฟู่ฟ่า สูงส่งติดหลังคา
# รอแยล ดัลตัน!
# โรงดนตรี! #
โอ๊ะ ขอโทษที
ท่านทั้งหลายชายหญิงและคุณหนูๆ ขอต้อนรับสู่สุดยอดแห่งโชว์
ผมปลาบปลื้มที่ได้นำเสนอ การแสดงค่ำคืนนี้ แด่แขกผู้มีเกียรติ
หนึ่งเดียว...
เธอคนนี้...
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์!
ขอบคุณ ขอบคุณมาก ใช่ ขอบคุณ
- มาเลย - โอ๊ะ ไม่ ไม่
- ขึ้นมาเลย - ไปเลย
แจ็คนี่จริงๆ เลย
- ขอบคุณ - ร้องเพลงหน่อย แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
- ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ - ร้องเถอะ
ไม่ไหว ไม่ได้ร้องหลายปีแล้ว
ร้องเถอะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
- ได้โปรด - เราอยากฟัง
แหม ฉันร้องไม่ได้หรอก
ดีแฟลต เมเจอร์
# คุณลุงกูเตนแบร์เป็นหนอนหนังสือ
# บ้านเขาอยู่ที่แชร์ริ่ง ครอส
# นึกถึงหนังสือที่สะสมสร้างรอยยิ้มสุขใจ
# เขาจะอ่านหนังสือให้หลานฟัง เวลาที่เขาไม่ได้เมา
# ฉันอยากแบ่งปันความรู้ ของนักอ่านตัวยงคนโปรด
# เขาบอกว่า
# ปกหนังสือไม่ใช่หนังสือ จงเปิดออกและอ่านเนื้อหา
# เพราะใต้ปกนั้น เราจะพบว่า ราชาก็อาจจะเป็นโจร
# ชื่อแต่ละตอนเหมือนป้าย และถ้าเธอเข้าใจเนื้อความซ่อนไว้
# เธอจะรู้ว่ามันไม่เหมือน ความประทับใจเมื่อแรกเห็น
# ปกหนังสือสวยดี แต่มันก็เป็นแค่ปก
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ คุณช่วยยกตัวอย่างได้มั้ย
แน่นอนสิ!
# เนลลี่ รูบินาทำจากต้นไม้ แต่สิ่งที่มองไม่เห็น
# จากลำต้นถึงปลายยอดแห้งแล้ง รากของเธอกลับเขียวชอุ่ม
# ในฤดูใบไม้ผลิ เมื่อคุณฮิครีเห็นดอกไม้บานไสว
# เขาดึงราก ทั้งที่เธอร้อง
# และตอนนี้มีต้นอ่อนล่องลอยไปทุกที่
# พิสูจน์ได้ว่าปกไม่ใช่หนังสือ จงเปิดออกและอ่านเนื้อหา
# เพราะใต้ปกนั้น เราจะพบว่า ราชาก็อาจจะเป็นโจร
# ชื่อแต่ละตอนเหมือนป้าย
# และถ้าเธอเข้าใจเนื้อความซ่อนไว้
# เธอจะรู้ว่ามันไม่เหมือน ความประทับใจเมื่อแรกเห็น
# ปกหนังสือสวยดี แต่มันก็เป็นแค่ปก
เราอ่านเรื่อง 'แม่ม่ายผู้ร่ำรวย' กันมั้ย
โอ้ ได้แน่นอน!
ชอบเรื่องนี้แหละ
งั้นเอาสิ
# เลดี้ ไฮยาซินธ์ มาคอว์ ซ่อนสมบัติทั้งหมดในปะการัง
# เธอมีเพียงรอยยิ้มติดกาย
# ขนนก 2 อันกับใบไม้
# ไม่มีใครคิดจะปล้นเธอ เพราะเธอแทบใส่ผ้าขี้ริ้ว
# เมื่อเธออยู่ในชุดวันเกิด
# ไม่มีอะไรบอกว่าเธอเป็นคนรวย
# โอ้ ปกหนังสือไม่ใช่หนังสือ จงเปิดออกและอ่านเนื้อหา
# เพราะใต้ปกนั้น เราจะพบว่า ราชาก็อาจจะเป็นโจร
# เธอจะรู้ว่ามันไม่เหมือน ความประทับใจเมื่อแรกเห็น
# ปกหนังสือสวยดี แต่มันก็เป็นแค่ปก #
อ่านเรื่อง 'เดอร์ตี้ ราสคัล' ดีมั้ยนะ
เรื่องนั้นยาวไปหน่อยมั้ย
รีบอ่านให้เร็ว ก็จบเร็วนะ
# กาลครั้งหนึ่ง ในนิทานกล่อมเด็ก
# ปราสาทแห่งหนึ่ง มีราชาที่ซ่อนตัวอยู่
# เพราะเขาไม่เคยไปโรงเรียน เพื่อเล่าเรียนเขียนอ่าน
# เขามีคทาและดาบ และสภาของเหล่าขุนนาง
# แต่ข้างในใจเขาเศร้า สุดเฉา!
# เพราะเขาไม่มีปัญญาคิดตัวเลขและคำพูด
# แม้มงกุฏจะยิ่งใหญ่ แต่มันสมองเล็กกว่านก
# ราชินีของประเทศประกาศพระราชฎีกา
# "ถึงท่านหญิงและท่านชาย คนมีหรือคนจน
# "จงนำอาจารย์ทุกคนมาหาฉัน" จากนั้นเธอไปแต่งผม
# ผู้รู้มาจากทิศตะวันออกและทิศใต้
# ทุกอาจารย์ถ่ายทอดความรู้ จากสมองสู่ปากเขา
# แต่ราชาไม่เรียนรู้ อาจารย์ต้องพบชะตากรรม
# ราชินีสั่งตัดหัวผู้รู้ เสียบประตูเมือง
# และในวันนั้น
# ภรรยาทุกคนได้รับจดหมาย ว่าสามีของตนตายแล้ว
# แต่แล้ววันหนึ่ง มีคนแปลกหน้า เริ่มต้นร้องเพลง
# "ข้าคือคนจรจัด มาสอนความรู้พระราชา"
# ราชินีจับเครื่องเพชร เพราะเธอเกลียดคนโง่เขลา
# แต่เจ้าโง่คนนี้มีกฎ พวกเขาต้องสอนในโรงเรียน
# ท่านจะเป็นราชาที่มีความสุข หากสนุกกับสิ่งที่มี
# ไม่คิดเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง
# พวกเขาร้องเพลงและหัวเราะ เมื่อราชามีเพื่อนแล้ว
# พวกเขาวิ่งบนสายรุ้ง เรื่องราวจบลงสมบูรณ์แบบ
# นิทานสอนให้รู้ว่า อย่าหลงเชื่อสิ่งที่เห็นภายนอก
# เพราะมันไม่ใช่ความจริง
# ถ้ามันไม่ใช่ด็อกเตอร์เจคเคิล งั้นก็ควรหลบ
# ตกใจ ความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้
# ฉันกำลังให้การ
# ทั้งหมดที่สำคัญ คือสิ่งพิเศษที่อยู่ข้างใน
- ฮูเรย์! - เขาทำได้!
# โอ้ ปกหนังสือไม่ใช่หนังสือ จงเปิดออกและอ่านเนื้อหา
# เพราะใต้ปกนั้น เราจะพบว่า ราชาก็อาจจะเป็นโจร
# โปรดจงฟังสิ่งที่เราพูด
# เปิดหนังสือคืนนี้บนเตียง
# อีกสักครั้งก่อนที่เราจะโดนไล่ออก
# ตั้งใจร้องหน่อย!
- # ปกหนังสือสวยดี - # โปรดฟังคำแนะนำ
- # ปกหนังสือสวยดี - # ไม่งั้นจะต้องจ่าย
# ปกหนังสือสวยดี แต่มันก็เป็นแค่ปก #
บราโว!
กิลลี่!
จอร์จี้อยู่ไหน
ไม่รู้สิ
นี่แน่ะ
ทำอะไรอยู่น่ะ?
แหมๆ เด็กชายที่ทำโถแตกใช่มั้ยนะ
เรารอมานานแล้ว ให้ลูกๆ บ้านแบงค์ส
มาเยือนเราจะได้ไปเที่ยวห้องเด็กของเธอบ้าง
ของพวกนั้นของเรานะ
อ๋อ ไม่ใช่แล้วล่ะ
เอากิลลี่คืนมา!
ของฉันนะ! แม่ทำให้ฉันนะ!
นี่! อย่าทำอะไรน้องเรานะ!
ต้องไปกันแล้วพวก!
แอนนาเบล ช่วยด้วย!
จอร์จี้!
เรามาช่วยแล้ว จอร์จี้
จอห์น!
ปล่อยฉันนะ ฉันอยากกลับบ้าน!
บ้านอะไร? เธอไม่มีบ้านแล้ว
เชมัส!
ไคลด์!
ใช่แล้ว เราเอง
ไปช่วยน้องชายเธอกลับมาเถอะ
เราตามใกล้จะทันแล้ว
เร่งความเร็วอีก
ทันทีครับผม
ควบไปเลยพี่บึกบึน!
ใกล้ประชิดล่ะนะ เตรียมตัวโดด
พร้อมแล้ว... เราโดด!
สุดยอดเลยเด็กๆ
เล่นมันให้เต็มรัก!
กำจัดมัน!
- แต่หัวหน้า! - แกได้ยินแล้ว
จอร์จี้ เป็นไรรึเปล่า
แอนนาเบล ดูสิ
- เธอไปอยู่กับจอร์จี้ - ได้
ระวังตัวนะ
เธอจะทำอะไร?
แย่แล้ว!
"ขอบโถ"
ขอบโถ!
จอร์จี้ ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร
อุ๊ยตายแล้ว
ไม่เป็นไรนะ
เธอคงจะฝันร้ายนะฉันว่า
คุณพูดถูก แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ปกหนังสือไม่ใช่หนังสือ
เราคิดว่าพวกเขาใจดี แต่จริงๆ ใจร้าย
เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย
พวกเขาจะเอากิลลี่ไป
ไม่ กิลลี่อยู่นี่ นอนหลับอยู่ตรงนี้
แต่มันจริงนะ พวกเขาขโมยของเรา
หมาป่าบอกว่าเราจะไม่ได้เห็นบ้านอีก
เหลวไหลนะ
แต่หนูฝันแบบเดียวกัน
เหมือนกัน มันเหมือนจริงมาก
ฉันไม่อยากเสียบ้านไป
เห็นมั้ย จอร์จี้ เราถึงต้องใช้โถของแม่
เราจะขายมัน เอาเงินมาจ่ายค่าบ้าน
ฉันคิดถึงแม่
ฟังพวกเธอพูดเข้าสิ ฉันว่าเธอกังวลมากไป
เราไม่สามารถเสีย สิ่งที่เราไม่เคยเสีย
ผมไม่เข้าใจ
คือ...
# เธอเคยนอนลืมตาตื่นกลางคืนรึไม่
# ในความมืดและรอแสงสว่างยามเช้า
# ค้นหาบางสิ่งที่เธอเคยรู้จัก
# มองหาในที่ที่สิ่งของสูญหายไป
# เธอเคยฝันหรือหวนรำลึกรึไม่
# สงสัยว่าจะหาสิ่งที่เธอคิดถึงได้ที่ไหน
# บางครั้งสิ่งเหล่านั้นทั้งหมดที่เธอรัก
# กำลังรออยู่ในที่ที่มีสิ่งของสูญหาย
# ความทรงจำที่แบ่งปัน เธอเกรงว่ามันจะหายไป
# มันยังคงอยู่กับเธอ แม้ว่าเหมือนมันจะหายไป
# ไม่มีสิ่งใดจากไป หรือสูญหายโดยไม่ทิ้งร่องรอย
# ไม่มีสิ่งใดจากไปตลอดกาล มันเพียงแค่เปลี่ยนสถานที่
# บางทีจานและช้อนที่ดีที่สุดของฉัน
# อาจกำลังเล่นซ่อนหา อยู่ด้านหลังของดวงจันทร์
# รออยู่ตรงนั้นจนกว่าจะถึงเวลาแสดงตัว
# ฤดูใบไม้ผลิเป็นอย่างนั้น
# ห่างไกลจากหิมะหนาว
# ซ่อนอยู่ในที่ที่มีสิ่งของสูญหาย
# ไป
ได้เวลานอนแล้วนะ
พรุ่งนี้แต่เช้าเลยนะ
เราจะเอาโถไปให้ญาติฉันซ่อมแซม
# ได้เวลาปิดดวงตา
# พักผ่อนหลับนิทรา
# เวลาที่ฝัน เธอจะพบสิ่งของ ทั้งหมดที่สูญหาย
# บางทีบนดวงจันทร์
# หรือบางทีอาจเป็นที่แห่งใหม่
# บางทีทุกสิ่งที่เธอคิดถึง อาจยังอยู่ข้างในตัวเธอ
# เมื่อเธอต้องการรอยสัมผัส หรือสายตามองด้วยความรัก
# "แม้จากไปแต่ยังอยู่ในความทรงจำ" เขาพูดกันอย่างนั้น
# ส่งยิ้มจากดวงดาว ที่แม่ทำให้มันสุกสกาว
# เชื่อเถอะว่าแม่อยู่ที่นั่นเสมอ
# เฝ้ามองเธอเติบโต
# จะได้พบแม่ในที่ที่มีสิ่งของ
# สูญหาย
จอห์น ดูสิ
ผ้าพันคอของแมรี่ ป๊อปปิ้นส์
มันไม่ใช่ความฝัน
บอกเธอดีมั้ย
อย่าดีกว่า
ฉันว่าเธอรู้อยู่แล้วล่ะ
บ้าชะมัด! เร็วไป!
ทำไมเจ้าหอนาฬิกาโง่ ไม่เคยตีตรงเวลานะ
สวัสดี คุณคนสวย!
สวัสดีค่ะ
อรุณสวัสดิ์
ขอโทษครับ
อ๋อ ไม่ๆ ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง
- มาผมช่วย - ขอบคุณ
อรุณสวัสดิ์ เจน
เธอเจอแจ็คเข้าอย่างจัง
เด็กๆ กับฉันจะเข้าเมืองเอาของไปซ่อม
เธออยากไปกับเรามั้ย
ติดงานค่ะ วันนี้เรามีเดินประท้วง
อ๋อ จริงด้วย ให้ใบปลิวแจ็คซะด้วยนะ
คุณแบงค์สใช่มั้ยครับ
ค่ะ
ไม่รู้คุณจำผมได้มั้ย
ผมเคยโบกมือให้คุณ ตอนเห็นคุณที่หน้าต่างข้างบนนั้น
ได้สิ
แจ็ค
ใช่ แน่นอน ฉันจำได้
เรียกฉันเจนเถอะ
ผมเด็กมากเลยตอนนั้น
จริง...
แต่รอยยิ้มคุณไม่เปลี่ยนเลย
ขบวนเดินตอนบ่ายนะ ถ้าคุณว่างก็เชิญ
สปรูซเหรอ
เหมาะกับคุณ เจน แบงค์ส
พวกคนงานจุดตะเกียงรู้ดีว่าคุณช่วยพวกเรา
เราทำเต็มที่ค่ะ
ถ้าจะหาคนช่วยยกบันได หรือจุดตะเกียง อย่าได้เกรงใจ
ขอบคุณแจ็ค ขอบคุณ
ขัดรูกุญแจอยู่ใช่มั้ยน่ะ
ดูนี่สิ
เจนกำลังคุยกับคนจุดตะเกียง หน้าตาหล่อเหลา
เขากำลังจุดไฟเธออยู่
อุ๊ย เอลเลน!
โอ๊ย จีบไปก็เท่านั้นแหละ
เธอว่ารถขบวนสุดท้ายผ่านไปแล้ว
รถขบวนใหม่มาได้เสมอ
นาฬิกาไม่ยอมปลุก
แย่จัง มาให้ฉันช่วย
ผมจะสายแล้ว
ให้มันได้อย่างนี้สิ
แต่ก็ยังไม่สายใช่มั้ย
เอ้านี่
ไปได้เลย
- อรุณสวัสดิ์ ไมเคิล - หวัดดี ขอโทษนะ ฉันรีบ
- ระวัง... ไมเคิล! - ขอโทษครับ
ไม่เป็นไร
ฉันจะหาบ้านเลขที่ 19
เดินไปอีก 2 หลัง
ขอบคุณมาก จริงๆ ค่ะ
ไมเคิล ลืมกระเป๋า!
บ้าจังเลย ถ้าหัวไม่ติดคอ เขาคงทิ้งไว้บนโต๊ะอาหาร
นี่เอลเลน ฉันเอากระเป๋าไปเอง
ฉันกับเด็กๆ จะไปธุระทางนั้น
เสร็จธุระแล้วจะแวะธนาคาร
ผมไปส่งได้ครับ ผมเลิกงานแล้ว
วิเศษเลย
ขึ้นรถเลยครับทุกคน
จักรยานเหรอ
เรามี 5 คน ที่นั่งไม่พอ
ล้อรับน้ำหนักไม่ไหวหรอก
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ คุณน้ำหนักเท่าไหร่
น้ำหนักไม่เป็นไร มันอยู่ที่สมดุล
แอนนาเบลนั่งนี่
แล้วก็จอห์น
นั่งหลังตรงสิ เธอไม่ใช่ถุงแป้งนะ
จอร์จี้นั่งหน้า
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ตรงนี้
- ผมเอาอยู่ - ตายแล้ว!
เอาละนะทุกคน
พร้อมแล้วใช่มั้ย คุณบินนาเคิล
พร้อมจัดเต็มครับ
- ทุกคนพร้อมนะ? - พร้อม!
แน่ใจว่าปลอดภัยเหรอ
ไม่เลยสักนิด พร้อมแล้ว
3..
2..
- เตรียมตัว! - 1.
- ยิง! - ไป!
จอดข้างหน้านี่แหละ ขอบใจแจ็ค
เอาละลงได้แล้ว ให้ไวเลย
ขอบใจจอร์จี้
ทางนี้จ้ะ
ไม่เคยสังเกตว่ามีตรอกนี้
เธอไม่เคยมีโถรอแยล ดัลตันที่ต้องซ่อมน่ะสิ
เดินตรงไป
ตรงนี้ล่ะ
"ทอปพอทรีโพลอฟสกี้ งานใหญ่งานเล็กเราซ่อมได้"
ทอปพอทรีโพลอฟสกี้ งานใหญ่งานเล็กเราซ่อมได้
ดูเหมือนจะเป็นร้านซ่อมเล็กๆ น้อยๆ
เราต้องการแค่นั้น โถใบนี้ต้องซ่อมนิดเดียวเอง
หัวผมเป็นที่เคาะประตูสินะ
เอาจงอยปากผมเปิดกระป๋องซะเลยสิ
บ่น บ่น บ่น! โอดครวญเหลือเกิน
คุณพี่ทอปซี่
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์!
โอ้ เพื่อเห็นแก่ความรักที่มี...
อย่าเข้ามานะ!
อย่าเสียมารยาทสิ
ได้โปรดไปที่อื่น
นี่วันพุธที่ 2 นะ
วันพุธที่ 2 อุ๊ย ฉันลืมไปเลย
ช่างเถอะ เดินหน้าแล้วลุย นั่นคือคติของฉัน
โอ๊ย!
เข้าได้แล้วล่ะ
ตามมาเลย
อ้อ เข้ามาจนได้
เธอไม่เคยเชื่อทอปซี่เลย
โอ้ ไม่นะ
มันเริ่มขึ้นแล้ว!
เอาละ มีธุระอะไร?
มีแขกมาบ้านนะคุณพี่ ควรต้อนรับที่หน้าประตูบ้าน
ฉันจะไปได้ไง ฉันปักอยู่เนี่ย แปะติดเพดาน
เอางั้นก็ได้ เราไปหาเธอเอง
ขอโทษ หลบหน่อย จอร์จี้
เอาละทางนี้
ระวังด้วย ทางชันขึ้น
ทำไมต้องระวัง?
ให้ทอปซี่ซ่อมทั้งหมดแหละ
ปีนชั้นวางของ เหยียบของเล่น
เตะหน้าตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ
จอห์น แอนนาเบล จอร์จี้และแจ็ค...
นี่ญาติฉันนะ
ญาติห่างๆ น่ะ ห่างกันหลายรุ่น
ทาเทียน่า แอนทานาเซีย คอซิทอรี ทอปพอทรีโพลอฟสกี้
แต่เธออาจจะเรียกฉันทอปซี่
สำเนียงพูดคุณแบบนั้น คุณเป็นคนที่ไหน
- อ๋อ เป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก - เราคาดไม่ถึงหรอก
เรามาให้พี่ซ่อมโถใบนี้
ไม่ๆ ๆ เหมือนที่ฉันเคยบอกเธอ
วันพุธที่ 2 ของทุกเดือน
ทุกอย่างจะเป็นเต่าหงายหลัง
"เต่าหงายหลัง" เหรอ
แปลว่าอะไรคะ
มันแปลว่าโลกของฉันตีลังกา เหมือนเต่าหงายหลัง
ฉันแยกไม่ออกว่าบนหรือล่าง ตะวันออกหรือตะวันตก
ตัวส่วนบนหรือตัวส่วนล่าง
ฉันคิดว่าเราเข้าใจประเด็นนั้น
ดี หัวไวใช้ได้
เด็กๆ ดูสิ่งของที่ฉันพยายามซ่อม...
ในวันพุธที่ 2 มันเจ๊งกะบ๊ง
เจ๊งกะบ๊ง
เจ๊งกะบ๊ง!
ขอร้องล่ะ ไหนพี่พูดเสมอว่าพี่ซ่อมอะไรก็ได้
ช่วยบอกแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ที่ไม่เคยฟังเลยซิว่า...
ถ้าเป็นวันอื่น...ทาเทียน่า แอนทานาเซีย คอซิทอรี ทอปพอทรีโพลอฟสกี้
ซ่อมได้ทุกอย่างนะจ๊ะ
# ถ้าเธอทำสิ่งของแตกพังในวันพฤหัส
# ฉันทำให้ใหม่ได้ด้วยกาว เข็มและด้าย
# ถ้าเอามา ตอนที่ฉันตื่นอยู่ในวันศุกร์
# ฉันจะซ่อม และใช้เวลาทำบนเตียงนอน
# เด็กๆ เสาร์ อาทิตย์และจันทร์ เป็นเพียงวันที่ทุกอย่างสนุกสนาน
# แต่ในสัปดาห์ที่ 2 คิ้วฉันขมวดเขม็ง
# เพราะฉันรู้ว่าต่อจากวันอังคาร คือวันที่ทอปซี่-เจอ-ข่าว-ร้าย
# มันคือวันสยองของพุธที่ 2
# 9 โมงถึงเที่ยง ชีวิตฉันจะกลับหัวกลับหาง
# เร็วเป็นช้า ต่ำเป็นสูง หยุดคือไป คือเหตุผลว่าทำไม
# พุธที่ 2 ของทุกเดือนเป็นความลำบาก
# 8 โมงถึง 9 ทุกอย่างสบาย พอฉันกลิ้งออกจากกระดอง
# ทั้งหมดก็เพราะ โลกเป็นเต่าหงายหลัง
# วันเป็นคืน หมาเป็นแมว ดำเป็นขาว ผอมเป็นอ้วน
# คือเหตุผลที่ฉันปลดเข็มขัด
# ฉันไม่สามารถช่วยคณะนี้ อย่าล้อเลียนเพราะฉันกำลังเละ
# ทำไม? เพราะโลกเราคือเต่าหงายหลัง
# โอ้ ฉันแสนเศร้า ฉันกลายเป็นตรงข้ามกับคนเดิม
# ฉันรอคอยวันพฤหัส เมื่อโลกไม่สดใส
# เมื่อไหร่มันจะหยุด ชีวิตฉันเหมือนสงครามกับสันติภาพ
# ทอปซี่มีพรสวรรค์เจรจา ฉันไม่สามารถผ่านมันไปได้
# ล่างคือบน หยินคือหยาง ความสงบเงียบเป็นวุ่นวาย
# ทุกคืนวันอังคาร ฉันเริ่มหนาวยะเยือก
# ออกเป็นตก ในเป็นนอก นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องตะโกน
# โอ้ ไม่ โลกเราคือเต่าหงายหลัง
# โอ้ ถ้าเธอมาเช้าวันอื่น เธอจะไม่เห็นว่าฉันเหงาหงอย
# นับตั้งแต่วันที่ฉันเกิด พุธที่ 2 มันก็ไม่ปกติ
# ฉันไม่สามารถซ่อมของนี้ ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป ฉันจะขุดหลุมอยู่
# เธอบอกว่าชีวิตเหมือนโถเชอร์รี่ แต่วันพุธเหมือนเต็มไปด้วยเม็ด
# บอกเราซิคุณซ่อมกลองนี้ได้มั้ย
# แหม วันนี้มันดูหดหู่
- # คุณซ่อมรอยแตกได้มั้ย - # สายที่ขาดล่ะ?
# อาจได้ถ้าพวกเธอช่วยกัน
# นิ้วของพวกเรารอฟังคำสั่งคุณ
# นกร้องเพลงที่พังยังร้องเพลงได้
# งั้นมาทำให้เต่าหมุนไป
# โอ้ ฉันแสนเศร้า ตอนนี้ฉันใช้หัวตั้ง
# เป็นไปได้ไง
# เธอเรียกว่าเศร้า แต่ฉันเรียกว่าเธอโชคดี
- # ฉันโชคดี? - # ใช่
# เมื่อยืนอยู่บนหัว ตอนนี้ A ไปอยู่ท้ายให้ Z ขึ้นนำ
# เราได้เห็นมุมมองที่ต่างออกไป #
ฉันชอบรองเท้าเธอ
เห็นมั้ย เมื่อโลกกลับหัวกลับหาง
ดีที่สุดคือปรับตัวไปกับมัน
เข้าใจแล้ว
จากตรงนี้ ทุกอย่างดูดีขึ้นไปหมด
ผมไม่รังเกียจที่จะมองจากมุมนั้น
- น่าสนุก - ลองได้มั้ย
เอางั้นก็ได้ ตีลังกา
- # ใกล้คือ - # ไกลคือ
- # นี่คือ - # นั่น
- # ทุกอย่างเริ่มชัด - # เคาะไม้ไล่เคราะห์ร้าย
# เมื่อเธอเปลี่ยนมุมมอง จากจุดที่เธอยืน
# สิ่งที่เธอเห็นจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
# ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นมาก่อน
# เธอไม่เคยคิดแบบนั้นมาก่อน
# ตอนนี้วันพุธเป็นวันโปรดของฉัน
# ตอนนี้วันพุธเป็นวันโปรดของเธอ
# เพราะมันคือวันที่ฉันเป็นตรงกันข้าม ต้องขอบคุณน้องแมรี่
# ฉันเปลี่ยนไปแล้ว ฉันรักความจริงที่ว่า
# โลกเราคือเต่าหงายหลัง
# เต่าหงายหลัง
มา เอาโถมาให้ฉันซิ
ฉันไม่กลัวแล้ว เรามุมมองดีซะอย่าง
ดี
ขอโทษนะ แต่คุณว่าโถเรามีราคาเท่าไหร่
เป็นเงินน่ะเหรอ
ฉันว่าไม่มากหรอกนะ
แต่นั่นไม่ได้ทำให้มันสวยน้อยลง
แม่พูดเสมอว่ามันประเมินค่าไม่ได้
สำหรับตัวเค้าล่ะมั้งนะ
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์พูดถูกก็ครั้งนี้แหละ
ทุกอย่างขึ้นกับว่าเรามองมันยังไง
ขอบคุณนะคุณพี่
มาได้แล้วเด็กๆ หยิบหมวกมา
ไม่ต้องเป็นห่วงโถของแม่นะ
ฉันจะซ่อม ทำให้เนี้ยบเพื่อพวกเธอ
เธอกลับมาพุธที่ 2 ของเดือนหน้าได้มั้ย
ได้ ลุกให้ไว
ยินดีที่ได้รู้จักคุณ ทอปซี่ตีลังกา
"ทอปซี่ ตีลังกา"
ชอบนะ ชื่อติดหูจำง่าย
แล้วเราจะทำไงล่ะ
ฉันนึกไม่ออก
อ้อ เหมือนที่ทอปซี่พูด
เราควรจะหัดมองในมุมที่ต่างออกไป
โอ้ ยอดเลย
ทุกอย่างเริ่มกลับเข้าที่เข้าทางญาติฉันละ
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ นี่ไม่ใช่ทางไปธนาคารที่เร็วที่สุด
ใช่สำหรับวันนี้
ดูสิ นั่นป้าเจน!
ป้าเจน! ป้าเจน!
หวัดดี!
กำลังจะไปเดินขบวนสินะ เจน
ค่ะ แต่ยังอยู่ตรงนี้เลย
ซ้อนไม่ตกนะ
เดี๋ยวผมกลับมาช่วยคุณได้นะ
ไปส่งเด็กๆ ที่ธนาคารก่อน
อ๋อไม่ต้องหรอก ฉันทำเองได้ จริงๆ นะ
เหลวไหล ธนาคารอยู่มุมถนนนี่เอง
ฉันกับเด็กๆ มีขาหลายขาเดินไปเองได้
เอาละลงได้เลย พร้อมแล้วโดด
จับจักรยานให้หน่อย เด็กๆ
ไม่รบกวนคุณจริงๆ เหรอ แจ็ค
ไม่เลย
ผมว่าจะแวะไปร่วมขบวนกับคุณอยู่แล้ว
งั้นเหรอ ดีเลย
ป้านั่งในตะกร้านี่ก็ได้
จะดีเหรอ
ผมว่านั่งตรงนี้ดีกว่า
ตรงนี้เหรอ
- ใช่ ขึ้นมาเลย - ฉันจับตรงไหนดีล่ะ
จับที่แฮนด์จักรยาน
- พร้อมนะ - ใช่ พร้อมไปได้เลย
ว้ายตายแล้ว!
ระวังนะ มีรถข้ามทางแยก
ไม่เป็นไร เขาเห็นเราหรอกน่า
เอาละ พอแล้ว
ก้าวตามมา เด็กๆ
ในธนาคารต้องมีใครสักคน ที่ช่วยบ้านเราได้
พ่อต้องไปขอร้องแล้วล่ะ
แต่เรายังไม่ได้ขอ
เราไปขอให้พวกเขามองอีกมุมดีมั้ย
ไปนั่งทางโน้นนะ เด็กๆ
สวัสดียามบ่าย
- ฉันมาขอพบคุณไมเคิล... - เซ็นรับด้วยครับ
แน่นอน ขอเวลาสักครู่
ได้!
เราไปเจอคุณวิลคินส์ช้าไม่ได้
พี่ทำอย่างนั้นทำไม
พี่ทำร้ายจิตใจเขา
เธอรู้มั้ยพวกเขาเป็นใคร จอร์จี้
รู้ ทนายไง
เขาเป็นทนายใจดี
เราอาจไปพูดขอให้เขาช่วยเรา
น่าลองดูนะ
เดินหน้าแล้วลุยเลย คือคติของฉัน
มาสิ
มีอะไรให้ช่วยครับ
ว่างแล้วนะ ฉันมาพบคุณไมเคิล แบงค์ส
ฮัลโหล โอเปอเรเตอร์ค่ะ
- เข้าไปได้มั้ย - เขารอคุณอยู่
มีอะไรให้ช่วยมั้ย เด็กๆ
ผมขออมยิ้มได้มั้ยฮะ
แน่นอนหยิบไปจ้ะ
ทุกคนเลย
ในหมายยึดทรัพย์
นายไมเคิล แบงค์ส เลขที่ 17 ซอยต้นเชอร์รี่
ในหมายยึดทรัพย์
เดือนนี้มียึดทรัพย์กี่รายแล้วล่ะ
19 ครับ เราทำเกือบครบจำนวนแล้ว เฉพาะสัปดาห์หน้าสัปดาห์เดียว
ใครจะคิดว่าเศรษฐกิจตกต่ำจะดีต่อธุรกิจ
คุณวิลคินส์ ผมอยากถามว่า...
ไมเคิล แบงค์สเป็นพนักงาน คุณจะยืดเวลาให้เขาสัก 2 สัปดาห์ได้มั้ย
และเสียโอกาสที่จะยึดบ้านเขา?
ผมหมายถึง...
ฉันไม่ชอบเป็นฝ่ายเสีย คุณไฟรย์
ผมสั่งชาเพิ่มไม่ใช่เหรอ คุณฟาร์ธิง
ได้ค่ะ เดี๋ยวนี้ค่ะคุณวิลคินส์
ทุกคนหยิบเอาเองเลยนะ
มาเถอะ
"ห้องประธานธนาคาร" เราเข้าไปไม่ได้
ฉันทำธุรกิจ ไม่ใช่การกุศล
เพียงแต่ว่า...
ครอบครัวเขาลำบากในปีที่ผ่านมา
คุณจะไม่ยืดเวลาให้แบงค์สแม้แต่วินาที...
ในการจ่ายหนี้เงินกู้
ฉันพูดชัดเจนรึยัง
ดูสิ
นั่นหมาป่า
อีก 2 วัน แบงค์สจะออกไปอยู่กลางถนน และบ้านนั้น...
จะเป็นของเรา
จอร์จี้ อย่า!
คุณแย่งบ้านของเราไม่ได้ ผมจะบอกพ่อผม!
แย่งบ้านเธอ?
เธอเป็นใคร
ลูกๆ ของแบงค์ส
งั้นเหรอ
- มานี่สิ ฉันคิดว่าเธออาจจะ... - มาเร็วจอร์จี้
- วิ่ง! - ปิดประตู คุณฟาร์ธิง!
โง่!
ไปจับเด็ก!
เธออยู่นี่เอง ไมเคิล
พวกเราเอากระเป๋าเธอมาให้
อ้อ ขอบคุณ
- ไม่เป็นไร - เด็กๆ อยู่ไหน
พ่อ! พ่อ! พ่อ!
- ช่วยด้วย - เดี๋ยว
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
เขาเป็นหมาป่าที่จะมาแย่งบ้านเราไป
ลูกพูดถึงอะไรน่ะ
ลูกๆ คุณบุกเข้าห้องทำงานผม แบงค์ส
อะไรนะ?
ผมกำลังดูอยู่ว่าจะช่วยคุณ ผ่อนผันการจ่ายหนี้
พวกเขาก็เข้ามาต่อว่า ผมจะแย่งบ้านของคุณ
เขาทำจริง พวกเราได้ยิน!
- คุณวิลคินส์พยายามจะช่วยเรา - แล้วทำไมเขาไล่ตามเรา
ผมคิดว่าเด็กๆ อาจจะหยุดวิ่ง ทำเสียงดัง
ถ้าผมแจกอมยิ้มให้
ผมขอโทษจริงๆ ครับคุณวิลคินส์
อย่าให้มันเกิดขึ้นอีกก็พอ
เธอคงไม่อยากให้พ่อ...
ต้องตกงานเพราะพวกเธอ ใช่มั้ย
ผมรู้ว่าเวลากระชั้น แบงค์ส
แต่ผมอยากให้คุณมีโอกาสจ่ายหนี้ทันเวลา
ผมจะอยู่ในห้องทำงานค่ำวันศุกร์...
จนถึงเที่ยงคืนตรงเผง ผมรับปาก
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
ไปเถอะทุกคน
- แต่พ่อคะ เขาทำจริงๆ - ไม่ต้องพูดแล้ว
- พาเด็กๆ กลับบ้านเดี๋ยวนี้ - ได้ค่ะ
พ่อกลับบ้านแล้วเราต้องเคลียร์กัน
ตามมานะเด็กๆ
เราทำพลาดใช่มั้ย
ฉันไม่เคยเห็นพ่อโกรธเราขนาดนี้มาก่อน
แต่เราพูดความจริงนี่
นั่นไม่สำคัญหรอกจอร์จี้
เราทำให้พ่อเดือดร้อน
และพ่อยังไม่รู้ว่าเราทำโถแม่แตก
ทุกอย่างที่เราพยายามแก้ไข มันกลับแย่ลง
เราจะไปทางไหน แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ทำไมถามฉันล่ะ
เธอ 3 คนเดินนำทางมาตลอด
- เราเหรอ - แต่เรา...
เดินวนอยู่ในหมอก
เปล่านะ หนูหมายถึงเราอยู่ในหมอก แต่...
เราแค่คุยกัน
ใช่ หมกมุ่นว่าตัวเองอยู่ที่ไหน แต่ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน
แต่พ่อบอกให้เราตรงกลับบ้าน
ถ้าเรากลับช้าพ่อโกรธแน่
เธอทำเขาโกรธไปแล้วนี่นะ
เราหลงทางใช่มั้ย
นั่นขึ้นกับว่าเธอจะไปที่ไหน
- แจ็ค - แจ็ค
ยินดีรับใช้
ทำไมทำหน้าหมองงั้นล่ะ
ทำแบงก์หายแต่เจอเศษสลึงเหรอ
- เราทำทุกอย่างพัง - พ่อโกรธเรา
และเราหาทางกลับบ้านไม่เจอ
หลงทาง?
งั้นเหรอ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
หมดหวังเลยล่ะ
เอาละ ฉันไม่ใช่ผู้ชำนาญ
แต่ถ้าฉันหลงทาง ฉันจะมองหาแสงไฟนำทาง
# สมมติว่าเธอหลงทางในสวน ใช่
# เธออาจยอมแพ้ในความมืด หรือ...
# เธอจะจุดไฟให้มีแสงสว่างกับฉัน
# เมื่อเธออยู่โดดเดี่ยวคนเดียวในห้อง
# ทางเลือกของเธอคือกอดรับความเศร้า
# หรือเธอจะจุดไฟให้มีแสงสว่างกับฉัน
# แล้วถ้าเธอหลบซ่อนตัวใต้ที่กำบัง
# เธออาจมองไม่เห็นแสงของวัน
# แต่ถ้ามีประกายไฟจุดติดข้างในหัวใจ
# เธอสามารถหาทางได้เสมอ
# หากเมื่อชีวิตเริ่มมืดมน
# ลองสมมติว่าเธอเป็นคนจุดไฟ
# เธอจะจุดไฟให้มีแสงสว่างกับฉัน
อะไรคือคนจุดไฟ
เราคนงานจุดตะเกียงเรียกตัวเองว่าอย่างนั้น
ได้เวลาลงมือทำงาน
คนจุดไฟ จุดแสงสว่างเพื่อส่องนำทาง
# เมื่อเธอติดอยู่ในหมอกทึบ ใช่
# เธอจะดิ้นรนและขัดขืน หรือ...
# เธอจะจุดไฟให้มีแสงสว่างกับฉัน
# เอาละถ้าเธอหลงอยู่ในฝูงชน แล้ว...
# เธอจะกระทืบเท้าและกรีดร้อง หรือ...
# เธอจะจุดไฟให้มีแสงสว่างกับฉัน
# และเมื่อหมอกม้วนตัวโรยเข้ามา
# พวกเราสาวเท้าก้าวต่อไปบนทางเดิน
# ต้องไม่ซึมเศร้าและบึ้งตึง หรือ นอนรอ...
# อย่าให้มันเป็นคำอาลัยบนหลุมศพ
# เมื่อชีวิตคืบคลานสู่ความน่ากลัว
# จงเป็นแสงเรืองรองของตัวเอง
# ผู้ที่ส่องแสงในตัวให้คนทั้งโลกมองเห็น
# เธอจะจุดไฟให้มีแสงสว่างกับฉัน
- หวัดดี - หวัดดี
ขอบคุณ
# คนจุดไฟรักเวลาของราตรี
# ผ่านแสงมืดมัว โลกดูสดใส
# เขามีพรสวรรค์มองเห็นภาพที่ 2
# จุดแสงไต้ให้สว่างไสว
# คนจุดไฟมีหน้าที่จุดไฟนำทาง
# เพื่อทำกลางคืนให้เป็นกลางวัน
# เราเลียนแบบดวงจันทร์ ใช่ นั่นคือจุดประสงค์
# เพราะเราคือผู้ควบคุมเปลวไฟ
# ถ้าหากเธออยู่ในอุโมงค์ลึก และไม่เห็นอะไรที่สุดปลายทาง
# เพียงแค่ก้าวต่อไปจนรุ่งสาง
# ผ่านความมืดที่สุดแล้วจะมีแสงสว่าง #
ทำยังไงต่อดี?
ก็เหมือนที่แจ็คบอก
เราไปตามแสงไฟ
# เมื่อเธอจุดไฟให้มีแสงสว่าง
# เธอจะไม่จุดไฟให้มีแสงสว่างหรือ
# มาเถอะ เธอจะจุดไฟให้มีแสงสว่างกับฉัน
มาเล่นด้วยกัน
มาเตะแล้วเต้นกับเรา
เขาพูดอะไรน่ะ
เตะแล้วเต้น หมายถึง เต้นรำ ภาษาคนจุดไฟ
เราไม่ได้พูดตรงเป๊ะๆ แต่พูดให้เป็นคำสัมผัส
มา ฉันจะแสดงให้ดู
แองกัส มาพร่ำพรรณนาให้เราฟัง
เผื่อเธอไม่เข้าใจ ฉันหมายถึง 'เล่า'
ไม่เห็นจะยาก
คุณพูดภาษาคนจุดไฟได้มั้ย แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ฉันพูดภาษาคนจุดไฟได้มั้ยเหรอ
แน่นอนเธอพูดได้ เธอคือแมรี่ ป๊อปปิ้นส์
- เราทำพร้อมคุณได้มั้ย - ได้โปรด
โอ้ เอางั้นก็ได้
ได้แล้วนะ
ตอนนี้มาพาทุกคนกลับบ้าน!
หายไปไหนกันมา
บอกให้พาเด็กๆ กลับบ้านทันที ห่วงแทบแย่
เราขอโทษที่กลับบ้านช้า ไม่ใช่ความผิดแมรี่ ป๊อปปิ้นส์
เราหลงทางในหมอก
แจ็คกับคนจุดไฟพาเราฝ่าหมอกและคางคก
เขาหมายถึงถนน
คุณเอาเรื่องเหลวไหลใส่หัวเด็กๆ สินะ
พ่อฟังมาพอแล้ว เข้าบ้านเดี๋ยวนี้
ผมไปก่อนครับ ราตรีสวัสดิ์ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ราตรีสวัสดิ์ แจ็ค
เข้าไปเลย เร็วเข้า
เข้าไป
อย่าดุพวกแกเลยค่ะ
ก็ยังเด็กๆ กันทั้งนั้น
ผมรู้พวกเขาเป็นเด็ก ลูกของผม และผมจะเลี้ยงลูกในแบบของผม
- ปล่อยพวกเราเถอะ - ได้ค่ะ
คุณยังไปไม่ได้ มานี่
ได้เลยค่ะ
ลูกอาจทำให้พ่อตกงานนะ
ลูกเข้าใจมั้ย
รู้มั้ยสมัยนี้ยากแค่ไหน ถ้าจะหางานดีๆ อย่างที่พ่อทำ
แต่ลูกๆ ก็ยังไปวุ่นวายเหมือนกับ...
คุณด้วย แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ผมนึกว่าคุณมาเพื่อดูแลเด็กๆ
เธอไม่ได้ทำอะไร ผมทำเอง
ไม่ค่ะ เราทุกคนผิด
เราคิดว่าถ้าเราคุยกับคุณไฟรย์...
เขาอาจให้เวลาพ่อรักษาบ้านไว้ได้
เราแค่พยายามจะช่วย
แต่ลูกไม่ได้ช่วย!
เอาละ
พ่อรู้ว่าปีนี้บ้านเราลำบาก
และพ่อทำทุกอย่างแล้ว
เพื่อไม่ให้ลูกกังวล แต่พ่อทำคนเดียวไม่ได้
มันยากมาก พ่อแค่...
พ่อแทบคุมสติไม่อยู่
พ่อจำไม่ได้ด้วยว่าลืมกระเป๋าเมื่อเช้า
และไม่มีเวลาแล้ว เรากำลังจะเสียบ้าน
และพ่อเสียบ้านหลังนี้ไม่ได้ ไม่ได้!
พ่อไม่รู้จะทำยังไง พ่อขอโทษ พ่อไม่รู้จะทำยังไง
ทุกอย่างพังตั้งแต่แม่ของลูก...
เรายังสูญเสียไม่พอหรือไง
เราไม่ได้สูญเสียแม่
ไม่เลยนะฮะ
# ไม่มีสิ่งใดจากไปตลอดกาล มันเพียงแค่เปลี่ยนสถานที่
# เมื่อเธอต้องการรอยสัมผัส หรือสายตามองด้วยความรัก
# "แม้จากไปแต่ยังอยู่ในความทรงจำ" เขาพูดกันอย่างนั้น
# ส่งยิ้มจากดวงดาวที่แม่ทำให้สุกสกาว
# เชื่อเถอะว่าแม่อยู่ที่นั่นเสมอ
# เฝ้ามองเราเติบโต
# จะได้พบแม่ในที่ที่
# มีสิ่งของสูญหาย
ฉลาดอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
เมื่อคืนแมรี่ ป๊อปปิ้นส์บอกเรา...
หวังว่าพ่อจะฉลาดแบบนี้นะเมื่อพ่อโตขึ้น
ลูกพูดถูก
แน่นอนลูกพูดถูก จอร์จี้
แม่ไม่ได้จากไปไหน แม่อยู่ในรอยยิ้มของลูก
และในท่าเดินของจอห์น
และดวงตาของแอนนาเบล
และแม่จะอยู่กับเราทุกที่ที่เราไป
รักลูกนะ
เอาละวิ่งไปล้างมือ เตรียมตัวทานอาหารเย็น
คุณเกี่ยวข้องกับแผนรักษาบ้านเอาไว้มั้ย
ฉันไม่ได้พูดสักคำ
เด็กๆ คิดกันเองหมด
ตลอดเวลาที่ผมดูแลพวกเขา พวกเขากลับเป็นฝ่ายดูแลผม
มันกลับกัน
แนวทางของครอบครัวแบงค์ส
ผมคิดอะไรของผมเนี่ย
คนบางคนคิดมากเกินไป
นั่นแหละที่ฉันแน่ใจ
นี่เจน มาให้ผมช่วยนะ
โอ้ ขอบคุณ
ไม่เจอเหรอ
เราค้นดูอีกรอบก็ได้
ไม่ๆ ไม่มีประโยชน์ จวนเที่ยงคืนแล้ว
เราหาเต็มที่แล้ว ขอบคุณมากนะแจ็ค
ขอบคุณเพื่อนๆ คุณทุกคนด้วย ขอบคุณ
แน่นอน
เพื่อคุณได้เสมอ
อีกสักครู่เราจะออกมา
เด็กๆ เก็บข้าวของกันเองเลย
เก่งมากเลยทุกคน
เอากิลลี่มารึยัง
ครับพ่อ
ดีๆ
ทิ้งครัวเก่าคร่ำครึนี่ได้เสียที
ใช้เตานั่นไม่เป็นด้วยซ้ำ
เอาละนะ
เราใช้เวลาในบ้านนี้อย่างคุ้มค่าแล้ว
ได้เวลาบอกลากันซะที
ลาก่อน เพื่อนเก่า
ขอบคุณ
พวกคุณมาทำอะไรกันดึกดื่น
เรารอมาส่งคุณน่ะสิ
เราจะมาไม่ว่าจะดึกแค่ไหน
ถ้าคุณหรือครอบครัวคุณต้องการที่พัก
วิลโลห์บีกับฉันยินดีต้อนรับนะ
คุณมีน้ำใจมากๆ คุณลาร์ค เจนชวนเราไปอยู่แฟลตของเธอ
ในระหว่างที่หาบ้านใหม่
ตลอดไปเลย ถ้าเธออยากอยู่
ฉันอยากให้คุณมาอยู่ด้วย
โธ่ ไม่ต้องห่วงฉันหรอก
ฉันได้ห้องน่ารักที่บ้านน้องสาว
คุณจะไม่จากเราไปใช่มั้ย แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
อย่าเหลวไหล
เธอบอกว่าเธอไม่ไป จนกว่าประตูจะเปิด
ยังไงบ้านเราก็เหมือนบ้านคุณ
พ่อดีใจที่เธอติดว่าวของลูกมา จอร์จี้
ว่าวของผม!
ผมลืมว่าว!
นึกได้ก็ดี รีบไปเอามา
ท่านนายพลมีบางอย่างจะให้คุณ คุณแบงค์ส
เอชเอ็มเอส แกลด ไทดิงส์ ฉันเป็น ผบ.เรือลำนี้
ขอให้มันพาพวกเธอ เทียบท่าอย่างปลอดภัย
ขอบคุณมากครับ ท่านนายพล
ผมจะดูแลมันเป็นอย่างดี
8 ระฆัง คุณบินนาเคิล ได้เวลาประจำการ
ครับผม ลาก่อนครับ คุณแบงค์ส
- บ๊ายบาย - ลาก่อน บินนาเคิล
- ผมเจอแล้ว - ลาก่อนคุณลาร์ค
บาย วิลโลห์บี
พ่อไม่แน่ใจว่ามันจะลอยได้อีกรึเปล่า
มันมีกาวมากกว่าเนื้อว่าวซะอีก
จอร์จี้...
ลูกเอารูปเก่าของพ่อมาแปะว่าวเหรอ
ลูกทำสวยเชียวนะ
ดูสิ
ลูกเห็นมั้ย
นี่พวกเราทุกคนอยู่ด้วยกัน
ข้างหน้า...
อะไรเหรอพ่อ
เดี๋ยว
ใบทะเบียนผู้ถือหุ้น!
นี่ไงล่ะ นี่คือของที่เราตามหา
ใช่ ใช่
เราต้องเอาไปที่ธนาคาร
กี่โมงแล้ว ใครรู้บ้าง
- อีก 7 นาทีเที่ยงคืน - 7 นาทีเหรอ เวลาไม่พอ
เราต้องถึงธนาคารก่อนเที่ยงคืน
- ไปรถตู้ - ไม่ ไม่ดี
เราก็ยังไปไม่ทัน
แล้วทำไง?
ทำไม่ได้ เราย้อนเวลาไม่ได้
ได้สิคะ
ทุกอย่างเป็นไปได้
แม้แต่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้
เราทำได้มั้ย แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ย้อนเวลาได้มั้ย
ฉันไม่เห็นว่าทำไมจะจัดให้ไม่ได้
แต่นั่นมันไร้สาระ
นั่นสิ ไมเคิล มันเหลวไหล
เรื่องโง่ๆ
ไม่มีเหตุผล และถ้าไม่มีเหตุผล...
มันก็ไม่จริง
พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย?
ไม่ต้องสนใจหรอก เธอเอาว่าวไปที่ธนาคาร
ให้เร็วที่สุด ที่เหลือเราจัดการเอง
- แล้วคุณจะ... - ไป!
- เราต้องหาคนช่วยเยอะ แจ็ค - ได้ครับ
- ระดมพลคนจุดไฟ - ใช่
เด็กๆ ช่วยฉันเตรียมจักรยาน
คราวนี้ฉันปั่นเองนะ มันต้องใช้ความเร็ว
คุณเคยขี่จักรยานแบบนี้รึเปล่า
โถๆ มันจะต่างจากขี่ช้างตรงไหน
พร้อมแล้ว...ขึ้นมา
ทั้งหมดที่เราต้องทำคือย้อนเวลา
สนุกจัง
สัปดาห์นี้ทำงานได้ดีมาก
ขอบคุณครับ
ดูเหมือนแบงค์สจะไม่มาเจอเราคืนนี้
เขายังเหลืออีกหลายนาที
คุณบอกว่าจะรอถึงเที่ยงคืนตรงเผง
ใช่ ฉันรู้น่า
เราก็รอไง
ฉันรักษาคำพูด
เรามีเวลาเท่าไหร่
คิดว่าเหลือ 5 นาทีนะ
ดี ทุกคนไปที่หอคอย
ขอโทษนะ เธอมาได้แค่นี้
รีบกลับไปเลย
- เร็วเข้า - เร็วเข้าพวก
บันได
แจ็ค
- บันได - บันได
หวาดเสียว ทนดูไม่ได้
อย่างกับไม่เคยทำมาก่อน
เราจะทำไงต่อ
ฉันนึกออกมาแล้ว ตามมา
เอา!
เย่!
แจ็ค นายย้อนเวลาได้แล้ว!
ยังไงล่ะ? ฉันเอื้อมไม่ถึงเข็มนาฬิกา
จริงเหรอเนี่ย
ต้องรีบแล้วนะ
เราเหลือไม่ถึงนาที
ช้าไปแล้ว แจ็ค
ต้องมีสักทางล่ะน่า
ดูนั่น!
และ 3.. 2.. 1.
ทำไมหอนาฬิกาไม่ตี?
นาฬิกาคุณเดินเร็วไป
อย่าโง่สิ นาฬิกาฉันไม่เคยเดินเร็ว
หอนาฬิกาไม่มีไฟ
เปิดไฟนาฬิกา แจ็ค เร็วเข้า
ดูสิ หอนาฬิกาไฟติดแล้ว
แต่เวลามันผิด
เมื่อกี้นาฬิกาคงหยุดเดิน
นั่นแบงค์ส
เขามาทันเวลา
ยังนะ ลงไปสกัดไว้
อย่าให้เขาเข้ามาก่อนนาฬิกาตีเที่ยงคืน
- ท่านครับ - ไป คุณไฟรย์!
ล็อคเลย คุณไฟรย์
สวัสดี
สวัสดี ให้เราเข้าไป
ได้โปรดให้เราเข้าไป
สวัสดี
- เจน - อะไร
เรา...
เราเอาว่าวขึ้นเถอะ
นั่นไง ห้องที่มีแสงไฟ
ห้องแรกนะ โอเค
เธอวิ่ง ฉันจะปล่อยเชือก
ได้ เร็วเข้า
เร็วสิ
สวัสดี!
ไม่ได้ผล เขาไม่เห็นแน่
- เข้าไปกัน - ใช่ ไปเลย
- ให้เราเข้าไป - ได้โปรด เราต้องเข้าไป
- โอ้ ขอบคุณ - ขอบคุณ
เร็วๆ นะ คุณแบงค์ส
อะไรเนี่ย?
นี่มันอะไร
มันคือสิ่งที่เราตามหา
3.. 2.. 1.
ยิง!
คุณบินนาเคิล...
หอนาฬิกาเดินตรงเวลาแล้ว
ชิ้นนี้ก็...
ติดด้านบน
ชิ้นนั้นล่ะ? ติดตรงไหน?
- ตรงนั้น? - ไม่
- ไม่ ตรงนั้น - ชิ้นนี้ตรงนั้น
ขาดเป็นชิ้นก็ไม่เป็นไรใช่มั้ย
มันก็เป็นหลักฐานได้
ยังใช้ได้ครับ ถ้ามีครบทุกชิ้น
อย่างนั้นเหรอ
เอาละจอร์จี้ มีอีกชิ้นนึงที่มุมกระดาษ
ชิ้นที่มีลายเซ็น จำได้มั้ยว่าอยู่ไหน
ผมคงโยนทิ้งไป ผมขอโทษครับพ่อ
ไม่เป็นไรหรอก จอร์จี้
เป็นไรสิ
ผมเกรงว่าคุณจะมีปัญหา แบงค์ส
ไม่มีลายเซ็น คุณก็ไม่ได้มีหุ้น
ไม่มีบ้าน
คุณไม่มีอะไรเลย
อะไร?
แต่คุณรู้ว่าพ่อมีหุ้นธนาคาร
เขาวางแผนร้ายมาตลอด
พาลูกๆ คุณไปได้แล้ว แบงค์ส ผมสุดทนกับเด็กโกหก
อย่าสบประมาทลูกๆ ผม
อย่าบังอาจ
พวกเขาไม่ได้โกหก คุณก็รู้ดี
ผมน่าจะเชื่อลูกๆ เร็วกว่านี้
ลูกรู้ทันเขาตั้งแต่แรกแล้วใช่มั้ย กลับเถอะ
เอาบ้านไป
เอาไปเลย
ผมมีทุกอย่างที่ผมต้องการอยู่นี่แล้ว
เขาชนะแก วิลลี่
ลุงดอว์ส?
แล้วลุงมาทำอะไรที่นี่
เจ้านกน้อยบอกฉัน...
ว่าแกพยายามจะโกงครอบครัวแบงค์ส
ไม่ให้หุ้นธนาคารกับพวกเขา
ใช่ครับ เราได้ยินเต็มหู
ฉันยังได้ยินว่า...
แกบอกคนทั่วลอนดอนว่าฉันเสียสติ
ความเสียสติเดียวของฉันคือ ไว้ใจให้แกคุมธนาคาร
ลุงพูดเล่นใช่มั้ย ผมทำกำไรเพิ่มเป็น 2 เท่า
ใช่ โดยการรีดเงินจากกระเป๋าลูกค้า
พวกเขาไว้ใจธนาคารของเรา
แกทำลายชื่อเสียงของธนาคารย่อยยับ
ฟังนะวิลลี่
ฉันกลับมาแล้ว แกออกไป
ทุกคน ส่งหลานชายฉันออกไปทีซิ
ได้ครับคุณดอว์ส
ปล่อยฉัน
ลุงไม่เหมาะจะคุมธนาคารนี้
แล้วเราจะได้เห็นกัน
ฉันอาจจะแก่หมดแรง
แต่ยังมีจังหวะเหลืออยู่
# เมื่อพวกเขาบอกว่าเราหมดท่า
# เต้นรำไม่ได้หมดกำลังขา
# นั่นแหละลุกยืนขึ้นมา และขยับไปกับดนตรี
# บอกไปเลยว่าเราเพิ่งจะเริ่ม
# เมื่อชีวิตเละเป็นซุปถั่วต้ม
# เราต้องเลือกลีลาเขี้ยวข่ม
# เพื่อแสงไฟนำทาง ประกันสว่างชั่วนาตาปี
# เมื่อเธอ
- # กับฉัน - # ไปธนาคาร เขย่าก๊องแก๊ง
# เจอกับเจ้านาย ขว้างและเหวี่ยง
# หลงทางในสายหมอก งงหาทางออก
- # จุดซะให้ติด - # จุดซะให้ติด
- # จุดซะให้ติดไฟนำชีวิต - # ไฟนำชีวิต
จอห์น เธอช่วยยกเท้า...
- อ๋อ ฮะ - ขอบใจ
ดีใจมากที่คุณกลับมา คุณดอว์ส
ขอบใจ ไมเคิล
แล้วนี่หุ้นของเธอน่ะ...
ไม่มีปัญหาอะไร
เอาเก็บไว้ให้ลูก
ขอโทษครับ ผมไม่เข้าใจ
ฉันจะเล่านิทานให้ฟังเรื่องหนึ่ง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีชายคนหนึ่ง ขาข้างหนึ่งของเขาเป็นไม้
ไม่ใช่สินะ
มันเป็นเรื่องของเด็กชายชื่อไมเคิล
ไมเคิลอยากให้เงิน 2 เพนนี กับผู้หญิงเลี้ยงนก
แต่หลังจากถูกเกลี้ยกล่อม
เขาตัดสินใจเอาเงินนั้นให้พ่อเขา
พ่อของไมเคิล ปู่ของพวกเธอ
เอาเงินนั้นมาไว้ที่ธนาคาร
และบอกให้เราเก็บอย่างดี
เราก็ทำตามนั้น
และด้วยการลงทุน ที่ชาญฉลาดหลายครั้ง
ถ้าฉันจะพูดนะ...
เงิน 2 เพนนี เพิ่มพูนเป็นเงินก้อนใหญ่
จริงเหรอครับ
จริงสิ ไมเคิล
มันมากพอจะจ่ายหนี้เงินกู้ของเธอ
บ้านเป็นของเธอ
เป็นวันสวยงามที่เรากลับมาบ้าน
ดูดอกเชอร์รี่บานสะพรั่งสิ
สวยจริงๆ
ฉันน่าจะเอาไปวาดรูป
แล้วพี่ล่ะ เจน
ฉันทำไมเหรอ
เขาถามถึงเธอกับคนจุดตะเกียงสุดหล่อ แจ็ค
ไม่ๆ เราแค่เพื่อนกัน
- ไม่ต้องอายน่า - จริงๆ
ไม่เอานะป้าเอลเลน
อะไรเนี่ย
เทศกาลฤดูใบไม้ผลิ เราไปเที่ยวได้มั้ย
นะครับ?
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
ฮูเรย์!
- เร็วเข้า พ่อ ไปกัน - เล่นชิงช้าสวรรค์กันมั้ย
เอาสิ เธอด้วยนะเจน
ถ้าป้าเอลเลนไปด้วยก็เอาสิ
อะไร? แล้วจะหัวใจวายตายมั้ย
ตามมา ตามมา
เอาละๆ ตาฉันๆ
- มาดูซิ - ฉันโยนเข้าแน่
"ห้ามเดินลัดสนามหญ้า"
เล่นชิงช้าสวรรค์มั้ย! เล่นชิงช้าสวรรค์มั้ย!
- จอร์จี้ - จอร์จี้
- ช้าๆ สิ - แข่งกัน!
อมยิ้ม!
ดูสิชิงช้าสวรรค์
ลูกม้า!
# ชีวิตคือลูกโป่ง ล้มคะมำหรือรุ่งเรือง
# ขึ้นกับว่ามีอะไรอยู่ข้างใน
# อัดแน่นด้วยความหวัง และความน่าประหลาดใจ
# แล้วล่ะก็ ลูกเป็ดน้อย เตรียมลอยขึ้นเลยนะจ๊ะ
# เพ่งมองภายในลูกโป่ง
# ถ้าได้ยินเสียงบอกทาง
# จะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
เราเล่นลูกโป่งได้มั้ย
ได้ เอาสิ ไปกันเลย
# เลือกความลับที่เรารู้
# ก่อนชีวิตบอกให้เราโต
# จะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
เราขอซื้อลูกโป่งน่ารักๆ ของคุณครับ
ได้เลยจ้ะ
แต่เลือกให้ดีนะ ลูกเป็ดน้อยๆ
หลายคนเลือกลูกโป่งผิดนะ
เลือกลูกโป่งที่เหมาะกับตัวเอง
ชอบใบไหนล่ะ จอร์จี้
คุณเลือกก่อนมั้ยล่ะ
ผมเหรอ
ผมเลิกเล่นลูกโป่งนานแล้ว
ตั้งแต่โตมาผมไม่เคยเล่นลูกโป่งเลย
งั้นคุณก็ลืมความรู้สึกไปแล้ว
การเล่นลูกโป่งน่ะเหรอ
การเป็นเด็ก!
# ถ้าเธอรู้สึกว่าเลือกแล้วที่ใช่
# งั้นจับให้แน่นนะ คนดี
# ถ้าเธอเห็นเงาตัวเอง หัวใจเธอจะโบยบิน
# ถ้าเธอเลือกได้ถูกต้อง หัวใจเธอจะติดปีก
# และจะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
พ่อ
# ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนเด็กชาย กับของเล่นใหม่เงาวับ
# จะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
ไมเคิล!
# เพียง 1 วันในเทศกาล พาฉันลอยพลิ้วไปกับลม
# และจะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
เจน ฉันจำได้แล้ว
มันเป็นเรื่องจริงทั้งหมด
ทุกอย่างที่เป็นไปไม่ได้ ที่เราจินตนาการกับแมรี่ ป๊อปปิ้นส์...
มันเกิดขึ้นจริง
# ตอนนี้หัวใจฉันเบาหวิว จนฉันคิดว่าฉันอาจจะ
# เริ่มให้อาหารนก แล้วลอยไปเหมือนกับว่าว
# หัวซุกในปุยเมฆ ให้ทำได้แค่หัวเราะ
# และจะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
พ่อ!
เธอต้องเลือกลูกโป่งของตัวเอง
ชอบลูกโป่งใบไหนล่ะ
ใบนี้
ลอยขึ้นฟ้าแล้ว!
# เราซอยเท้าย็อกแย็ก ไม่มัวขี้เกียจยืดยาด
# เราอาจเดินทางไปถึงดวงจันทร์
# ลอยตุ๊บป่องและปลิวไป ล้วนมาจากความเชื่อ
# สิ่งมหัศจรรย์ในลูกโป่ง
# อดีตคืออดีต มันอยู่แค่ในประวัติศาสตร์
# และนั่นคือสิ่งสำคัญ
# อนาคตมาเร็ว แต่ละวินาทีปริศนา
# ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง
ใบนี้เหมาะกับคุณ
คุณรู้ได้ไง
อย่ายอมเสียเธอนะไอ้หนุ่ม
ไม่หรอกครับ
# ที่นี่บนท้องฟ้า วิวสวยชวนสบายตา
# เคียงข้างกันนี่แหละสุดยอดวิธีการบิน
# เคยได้แค่เงยขึ้นมอง แต่ตอนนี้ได้เป็นส่วนหนึ่งของ
# ท้องฟ้าลอนดอนสวยงาม
อยากจะลองดูบ้างมั้ยคะ
ได้ ลองดูก็ได้
ได้เลยที่รัก
เลือกให้ดีๆ นะ
จะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
# เมื่อก้อนเมฆรกเกะกะ ฉันจะไม่บ่นว่านะ
# แต่จะขัดถูดวงดาว
# เอลเลน ยกหน้าที่ให้เรา!
# ทุ่มเทความสามารถ เก็บเกี่ยวสิ่งที่ไถหว่าน
# และจะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
ฉันออกเรือแล้ว!
พล็อตเส้นทาง คุณบินนาเคิล!
ได้เลยครับท่าน!
# ถ้าความรู้สึกของคุณเหี่ยวเฉา
# ไม่ต้องสงสัยเลยพวกเรา
# จะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
# ถ้าไม่เชื่อกันล่ะก็ ขอท้าให้เกาะชายแขนเสื้อ
# เพื่อจะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
# บินลอยข้ามเมือง มันยากที่จะบึ้งตึง
# เราทุกคนจะขึ้นไปบนที่สูง ถ้าเราไม่มองลงไป
# ทำให้อดีตยอมสยบ ตลอดกาลคือตอนนี้
# และจะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
# จะไปไหนไม่ได้ นอกจากขึ้น
แน่นอนว่าพรุ่งนี้พวกผู้ใหญ่ก็ลืมหมด
พวกเขาเป็นอย่างนั้นเสมอ
ลูกโป่งเหลือใบเดียว แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ฉันคิดว่ามันเป็นของเธอ
ใช่ ฉันก็ว่าอย่างนั้น
เรียกได้ว่าเพอร์เฟ็กต์ทุกด้าน
ยินดีต้อนรับทุกคนกลับบ้าน
ได้กลับบ้านดีใจใช่มั้ย
ใช่แล้ว ดีมากเลย
ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้กลับมาสนุกอย่างนี้อีก
นึกว่าประตูบานนั้นปิดตายไปแล้ว
เข้าบ้านกันเถอะ
- แข่งกัน! - ไม่แฟร์ แอบวิ่งก่อนนี่
รอฉันด้วย
ถึงเวลาแล้ว
เธอไปแล้วใช่มั้ย ไมเคิล
ขอบคุณ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ลาก่อน
ผมจะไม่ลืม แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ผมสัญญา
# โอบกอดคนที่คุณรัก
# และอีกไม่นานจากเบื้องบน
# คุณจะได้รับโชคดี ขอจงมีความหวัง
# เมื่ออยู่ใต้ท้องฟ้าในลอนดอน
# สวยงาม
[THAI]